Çocukluk travmaları geçmiyorsa tek çare ölüm müdür?

Yıllardır psikologa falan giden biriyim ama bu düşüncelerin baskın geldiğini görüyorum. Sevilmedigimi görüyorum. Sevildiğimi de anlayamıyorum zaten.

Travmaların zamanla geçeceğini söylüyor ama ben kendimde bir değişim göremiyorum artık. Mutlu değilim. Kendime çok şey söylüyorum olumlu anlamda.

Ama psikoloji falan kandırmaca, para tuzağı gibi geliyor artık. Hayatıma kimse girmiyor zaten şu sıra. Denk gelmiyor. Kendimi öldürmek tek çare olabilir mi? Uykularım da bitti artık. Sadece işe gidip gelen biriyim. Başka hiçbir anlamı kalmadı yaşamanın.