Nasıl düzeleceğim konusunda bir fikri olan bana yardımcı olabilir mi?

Kafamın içinde yaşadığım karmaşadan çok yoruldum.
Hep birileri memnun etmeye çalışmaktan, geçmişte yaşadığım olumsuz olayların etkisinin hala devam etmesinden ve hep bir şeylere karşı savaşmaktan. Çok ama çok yoruldum.
Duygularımı ne zaman aileme açsam olumsuz tepki almaktan, kendimi ifade etmeye her çalıştığımda hislerimin önemsizleştirilmesinden. Ağlamanın güçsüzlük sembolüymüş gibi babamın bana sert çıkışmasından bıktım. Kafamın içinde yaşadığım duygular çok yoğun. Bazen aynaya baktığımda gördüğüm tek şey boşluk.. rüyadaymışım gibi hissediyorum. geceleri uyuyamıyorum kafamdaki sesleri susturmanın çok zor olduğu bir dönemden geçiyorum. Uyusam her şey hallolurmuş düzelirmiş gibi ama uyuyamıyorum; çünkü uyuduğum zaman kabuslar peşimi bırakmıyor. Geçmişim ve geleceğim zamanla beynimin içinde büyük bir boşlukta yankılanarak hayatımı mahvediyor. Çok mükemmelliyetçiyim, çok düşünüyorum, çok sorguluyorum, sabahlara kadar araştırıyorum nasıl düzelirim nasıl bu durumun içinden çıkarım diye. Ne yapmam gerektiğini biliyorum her şeyin aşırı derecede farkındayım ama elim kolum bağlanmış gibi harekete geçemiyorum. Bu yüzden en güzel yıllarım uçup gidiyor. Bipolar, anksiyete her ne hastalığa sahip olursam olayım sanırım bu sorunumun bir çıkış yolu yok. İlaçlar sadece uyuşturuyor beynimi. Kriz anlarımda hep yalnızım. İki uçta yaşıyorum. Kendimi kontrol edemiyorum.
Umarım böyle yaşayan tek ben değilimdir. Ve umarım sonsuza kadar böyle yaşamam. Çünkü dayanamıyorum.