Yüksek derecede anksiyeteden geceleri uyuyamıyorum, sabahları uyanamıyorum?

Nasıl bir güne başlayacağımı, beni nelerin beklediğini bilmediğim için ertesi gün olmasından korkuyorum. Bu yüzden gece herkes uyuduğu ve ev bana kaldığı için geceleri kısmen huzurluyum denilebilir. Ama hemen sabah olmasın diye uyuyamıyorum. Uyumak istemiyorum da. Sabah olduğunda da kendimi gün içinde yaşayacağım kötü şeyleri düşünürken bulup yataktan çıkamıyorum. Ne kadar uyursam o kadar kârdır, o kadar kaçabilirim endişelerimden diye de 5 dakikayı bile değerlendirip uyumaya çalışıyorum. Gergin bi endişe topuyum resmen. Böyle yaşamak çok zor. Ailem de biraz katı olduğundan aslında daha çok onları gördüğümde içime bir boşluk ve korku hissi yerleşiyor. Üzgünüm böyle olsun istemezdim. Öyle iç dökmek için yazmak istedim çünkü artık depresyonumu defterlere yazdığımda da annem bunları görünce (mutlaka görmenin bir yolunu buluyor) sinirleniyor ve bana aşağılıkmışım gibi sözler söylüyor. Yoruldum... psikoloji kazandım zaten okuyup kendi hayatımı kurmak tek amacım

Yüksek derecede anksiyeteden geceleri uyuyamıyorum, sabahları uyanamıyorum?
Cevapla