Fazlasıyla sorgulamaya başladıktan sonra hayatın eski tadının olmaması ümitsizlik sebebi midir?

Bir boşluktan düşüyorsun hızlıca ve elinden tutanların azlığı "gerçek bu mu yani?" sorgulamasına itiyor insanı. Seni sen olduğun için bilen ve kabul edenler ortak oluyor o basit gibi görülen derdine. Yeni imtihanlar sıralanıyor ve yalnız kalıyorsun şatafatın ardından. Artık kimseyle sonsuzluk kavramı içinde bulmuyorsun kendini sonrasında. Ne tuhaf...
İçimde derin bir ölüm sessizliği ve mutsuzluk... Ümitsizlik bu yüzden yakın arkadaşım oldu sanırım. Size de oluyor mu arada?
Fazlasıyla sorgulamaya başladıktan sonra hayatın eski tadının olmaması ümitsizlik sebebi midir?
Fazlasıyla sorgulamaya başladıktan sonra hayatın eski tadının olmaması ümitsizlik sebebi midir?
Cevapla