İncindiğiniz zaman karşılığını vermeyi mi, sessizce uzaklaşmayı mı tercih edersiniz?

Sessizce uzaklaşmayı tercih ederim. Asla olumsuz duygular ya da kötülük karşısında aynı tavrı takınıp karşılık vermemişimdir, bu tamamen karakter meselesi aynı şekilde davranarak onaylandığım bir harekette bulunamam. Tek yapabileceğim o kişiden uzaklaşmak ve bir daha beni incitmesine müsaade etmemek olur.

Ciddi anlamda kim ve ne kadar değerli olduğuna bakarım ki karşılık vereyim. Bazen kıramayız, üzemeyiz ve korkarız. O incitmekten korkmayabilir ama ben o kişinin gördüğü kadar basitleştiremem.
Eğer benim incinmeme sebep olan kişiye değer vermişsin bu bana ağır gelir uzaklaşırım.
Değersiz biri ise hayatımda hiç yokmuş gibi muamele görür tarafımdan, sıradan biridir artık benim için.

Birine kırıldığım zaman susma tarafı oluyorum - o anlık-
Ama belli bir vakitten sonra haklı olduğum ortaya çıkınca içimden o büyük güç çıkıyor. Tut yakasından ve gözlerinin içine bakıp hesap sor...

Genelde sessizce uzaklaşmak daha iyi geliyor bana. Karşılık vermek veya konuyu uzatmak çok yorucu oluyor.