Genelde kalp kırmamaya özen gösteririm ama hayat insana yeri geldiği zaman sivri dili olmayı, kendini savunmayı ve belkide kalp kırmak gerektiğini bile öğrete biliyor
Kalp kırmamaya özen gösteren birisiyim... Kalp kıranları, özensiz davrananları pek hazetmiyorum...
Gönül inşa ediyormuyum, bilemiyorum... Fakat insan ilişkilerinde; Karşımdaki insan küçük dahi olsa saygı ve sevgi çerçevesinde yaklaşıyorum... Empati kuruyorum... Hatalar yapabileceğimizi, kusurlarımızın olabileceğini düşünüyorum... Önyargıyla yaklaşmamaya çalışıyorum... Elimden geldiğince yardımcı olmaya çalışıyorum... Sevgiyle ve Hüsnü Zan ile yaklaşıyorum...
Kimse bir sebep yokken kimseyi kırmak adına kırıcı sözcükler kullanmaz.. Ha tamam istisnalar da var, bunlar ciddi psikolojik tedaviye ihtiyaç duyan kişilerdir.. İnsan bazı durumlarda, kendisine yapılan fiziksel veya sözlü saldırı karşısında savunmaya geçerek karşısında ki insana sert cümleler kurabilir, bu en tabi şey.. Gönül almak, gönül inşa etmek kadar güzel bir şey var mı..
Ben herkesin hakettiği bir dilin olduğuna inanıyorum..
Art niyetli olmayan, tertemiz, iyi niyetli insanlar nasıl nezaketi hakediyorsa; art niyetli, kötülük saçan, edebsizlerin tedib edilmesi gerektiğini ve bunu hakettiklerini düşünüp ona göre üslup kullanıyorum..
Edeb bilen insanlara haksızlık etmemek için onlara kullandığım dili, diğerlerine kullanmıyorum..
Hic kalp kirmak icin kelime kullanmadim. Hep hos laf soz etmeye cabaladim. Bi insana soyliycegniz guzel bi laf sizin bes saniyenizi alir ama karsi tarafta belki de bi omur boyu kalir 🌼