"Aman Allahım bunu diyen ben miyim? Bu cümleyi nasıl dedim? Dediğimiz mutlaka olmuş ve bazen çok mahcup olmuşuzdur. Bazen hiç düşünmeden, aklımızdan dahi geçmeyen kelimeler dilimizden çıkıverir. İşte bu zamanlarda eğer ki karşımızdaki kişi duymasıysa, anlamadıysa ne ala.🤭 Ama ya duydu ve anladıysa, işte o an "yer yarılsa da yerin dibine girsem."dediğimiz an'dır. Sizde de böyle an'lar oldu mu?
Genel olarak düşündüğümü söylerim. Ancak düşündüğüm cümle gereksiz hasar verici ise, (bu da kişisel bir sorundur, fazla agresif olduğumdan) daha az zarar verici şekilde söylemeye çalışırım. Yersiz konuşmaya gelince de hiç böyle bir şey yaşadığımı hatırlamıyorum. Ortamlarda genel olarak sessiz, ona söz gelince konuşan onun dışında muhatap dışı olan konumlarında olmuşumdur. Bu tür olaylar genellikle ciddi bir görüşmede yaşanır. Karşı taraf saygın biri ise (ki hep öyle olmalı) insanların söyleyeceği kelimeler ve cümleler değişkenlik gösterir.
İnsan herhangi bir duyguyu çok fazla yaşarken dilini kontrol edemez. Benimde nadirde olsa çok sinirli ya da üzgün olduğum zamanlarda normal hayatta kurmayacağım cümleleri söylediğim oldu çünkü eskiden fazlasıyla agresif bir yapıya sahiptim ancak şimdi öfkem soğunkkanlılığımın kontrolü altında olduğu için artık sinirliyken ya da üzgünken mümkün mertebe az konuşmaya gayret ediyorum, özellikle karşımda sevdiğim biri varsa... Ayrıca ağzımızdan çıkan o beklenmedik sözler aynı zamanda karşı tarafı kırıyor ya da eline koz vermiş oluyor, ki bu da ayrı bir sıkıntı doğuruyor. Son olarak Osho'nun güzel bir sözüyle yazdıklarımı noktalıyorum. ''Öfkeliyken karar verme, mutluyken söz verme, üzgünken cevap verme.''
Küfür ve argo manasında olmadı. Ama bazen çok anlamlı konuşuyorum, farklı metaforlarla ne demeye çalıştığımı çok iyi ima ediyorum, bazen “sen mi söyledin bunları” diyorum. 😳 Hani o zamanlar oturup kitap yazasım geliyor, ben konuşurum yanımdakiler dinliyor. Ama o sözcükler ağzıma nasıl geliyor hiçbir fikrim yok. 😄
1
2 Yorumla
Soran
+1 yıl
Bence gayet iyi ifade ediyorsunuz kendinizi. Yazmak konusuna gelince bunu denemelisiniz.. Yorum için teşekkür ederim.
normalde küfür etmem katiyen argo konuşmam ama eğer birini seviyorsam kıskandığım bir kadın olursa ağzımdan türlü türlü kelimeler çıkıyor biber sürerim ağzına o ors.. punun, sürtüğe bak yollu gibi 😂😂
Ağzımızdan çıkan kelimeleri bazen kontrol edemeyebiliriz ve edemediğim zamanlar da oldu. Ağzımızdan çıkan kelimelere dikkat edip, kendimizi ifade ettiğimiz durumları gözlemleyip bundan çeşitli sonuçlar çıkarmalıyız. Konuşmalarımızda çok sık yer verdiğimiz olumsuz kelimeleri tespit edip, onları yapıcı, olumlu ve hoşgörülü ifadelerle değiştirmeliyiz. Mesela, “daima”, “asla”, “zorundayım” gibi kelimeleri kullanmaktan kaçınabiliriz, bu kelimeler insanı baskı altına sokuyor, üstüne yük bindiriyor
1
1 Yorumla
Soran
+1 yıl
Mesela, “daima”, “asla”, “zorundayım” gibi kelimeleri kullanmaktan kaçınabiliriz, bu kelimeler insanı baskı altına sokuyor, üstüne yük bindiriyor.
Evet maalesef istemesem dahi böyle bir şeyle karşı karşıya kalıyorum. Karşımdaki kişiye iyi niyetle bir şeyler söylemek isterken, öyle bir kelime kullanıyorum ki anlam bambaşka bir boyuta geçiyor. Bazen güldürüyor bu hâl bazen de karşımdakini kızdırıyor ya da üzüyor. Bundan ötürü mesaj da olsun günlük konuşmada olsun diyeceklerimi iyice düşünüyorum. Bir felakete sebebiyet vermemek için :)
İnsanız, olur elbet, neden olmasın? Ben yaşadıkça yanlışlara, gaflara değil de kişilerin niyet ve olaylar sonrasındaki tutumlarına bakmayı öğrendim. Eğer ki birisi karşısındakinin "incinebilme" ihtimaline karşın evham yapıyor, kalbini kazanabilmek adına samimi bir çaba gösteriyorsa orada iyi niyet ve samimiyet vardır, unuturum hemen geçmişi. Ama yoksa içten bir çaba, olayın rengi değişir. Keza, ben de elimden geldiğince gönül almaya didinen biriyimdir elhamdülillah.
Allah tan mukayet oluyorum kendime... Eğer damara basmak adına bir çok şeyi yapıyor ise söylerim ağzıma ne gelirse. Ki bunu da düşünmesi lazım karşımdaki kişi herhalde..
Bir yere düğün sebebiyle oturmaya gittik. Evin sahibesi oturacak yer kalmayınca oğluna kızarak "kalk git ayağını yıka, kokuyor" diyince gayri ihtiyari kadına şöyle demiştim." Git ayağını yıka diye milletin içinde rezil edeceğine, oturacak yer kalmamış, yerini bana ver deseydin" dedim. Ne karışıyorsun ki..🙂
Bizim çocuklara başımdan gitsinler diye on kere ark arkaya ve hızlı görüşürüz dedim. Yere bakarak. Rahatsız ediciydi. Kendimi bile irite etti. Sıkıntılı gibi davranıyorum.
Çok oldu. Daha sözü bitirmeden farkına varmam ve alnımdan akan soğuk terler🥵.. bu yüzden ne kadar öfkelenirsem öfkeleneyim susmaya ve ortamı terketmeye çalışıyorum.
Doğaçlama iltifat edebiliyorum konuştuğum bir kaç kişi de biliyor sanki içimde bir şair var ama neşeliyken denk gelirlerse severler. Evet diyorum çünkü ağzım iyi laf yapar