İnsanlar beni anlamıyor sizce neden böyle?

İnsanlar beni anlamıyor hayat kısa ve hayatımı boş veya ilgimi çekmeyen muhabbetlerle geçirmeyi sevmeyen biriyim yaşım genç ama bazı şeyler bu yaşta başlamalı diye düşünüyorum ve insanlarla aynı dili konuştuğumu düşünmüyorum dolayısıyla insanlarla çok samimi olmuyorum akrabam ailem bile olsa mesafeliyim karakterim böyle benim özgür ruhlu ve sürekli düşünen biriyim kimseyle aram kötü değil ama yine de bazen insanlara anlamsız gelebiliyor ben bu huyumdan mutluyum çünkü insanın kendini geliştirmek ve içine dönmek için kendine sürekli alan yaratmalı. Sürekli saçma sapan üslupsuz patavatsız konuşan insanlara tahammülüm yok bana öyle davranmamaları için mesafe koyuyorum zevzeklik hiç ama hiç hoşuma gitmiyor (çok eğlenceli birisiyim herkes beni sever) iletişimde seviye ve kalite benim için çok önemli kimseyi kırmam alenen kolay kolay kimseye laf sokmam ancak çok hak etmesi gerekir. Bu kalite sağlanamadığında irite oluyorum soğuyorum yakınlarım olunca böyle aslında yoksa insanları takmam. Evet alıngan bi yapım da var ama her şeye alınmıyorum haklı bi alınganlığım olduğunu düşünüyorum hep iyi niyetli düşünürüm ve sürekli mal mülk o bu şu muhabbetleri beni çok sıkıyor ailemin yakın akrabalarımın muhabbetleri de bazen çok boş geliyor. Tabi ki herkesle ortak paydada buluşmaya çalışıyorum ama aşırı samimiyet hoşuma gitmiyor doğru bulmuyorum özgürlüğüm kısıtlanıyor her şeyi herkesle paylaşmayı sevmiyorum. Ayrıca sevdiklerim beni anlamadığında veya beklentilerimi karşılamadığında hırçınlaşıyorum. Kendini düzeltmek için çabalamayan insanları umursamayı nasıl bırakabilirim? Kimse hatayı kendinde aramıyor herkes suçlama derdinde. İletişim kurmayı kimse bilmiyor gibi geliyor bu saatten sonra da kimseye bir şey öğretmeyeceğimi anladım. Bence insanlar çok sığ. Manevi yönden çok eksikler. Sizce neden böyleyim? Benim gibi olanlar var mı aranızda?
İnsanlar beni anlamıyor sizce neden böyle?
Cevapla