İnsanlar neden böyle gerçekten anlamıyorum?

Akrabalar yakınlar kaygıdan söylüyor çünkü başka bir şey gelmez ellerinden seçenekleri az. Misal Benim kariyer hayatım dengesiz oldu. Türkiye de hava da kalan mesleklere yakın gittim valeybol lisanlı oyuncu olma, lise de resim sonra sosyoloji. Okul hayatında öğretmenlerin şiddeti evde dengesizlikler kümülatif zihin hastalıkları olan aile de olmak. Hem Anne hemde baba tarafında bu hastalıkların fazla olması insan krizler geçirdiğinde empatisi azlamaya sevgi duygusu azalıyor ilaçlar ölü yapıyor ve evde şizoaffektif bozukluk ve alzaymır hastası insanlar ile yaşamak yakınlarım bunlar onları değiştirmek imkansız gelecek daha da ağır geliyor. Tek bir ses bir söze git gide tahammülün kalmaması ve kendinin onlardan çokta farklı olmadığını bilmen. sinirlerin yıpranması bir an da beynine kan sıçrayacak kadar hassas birine dönüşmek kendine tahammül edememek. Benim hayatım da her şey dev yani basit değil. Gerçekler hiç basit olmadı olmayacak arkadaşların bolca sahte olduğu iş verenlere köprüden geçene kadar dayı demeye devam etmek. Bu gerçekliğe ayak uydurmak zaten hiç basit olmayacak. Kabullenmek sindirmek tek seçenek. Çocuklukda prens ve ya prenses olacağımıza dünyaya kurtacağımıza inandırdılar ama en başından beri büyük bir mevzunun içindeydik. Kabullenmek ve çözüm üretmek kendimizi biçim düzeltemeye başka seçenek yok. Kabullerimin hep negatif olduğunu biliyorum sahte ya da insanlar hep kötü şeklinde gerçekten kaçtığımı sanıyorum ama kaçılabilecek başka bir dünya daha yok. Ve yalnızlık algıyı bozar sakın tanımadığınız insanlara bağlanmayın yalnızlığım da dost sandığım kişilerden kazık yedim. 3 sene biri 4 sene bir kız arkadaşlarim manipulasyon ustalarıydı yalanlar ile tüketiler. Bu yüzden dikkatli olun.

Akrabam var ama yok çoğu akrep çıktılar. Sahte imzalar, yer yurt kavgası, dedikoduları kapımızı açmazlar, hastalıklarla dalga geçmeler kendilerinde var da aynısını yaşamadan ölmeyecekler dilerim. Aile de tek değilim ama anlaşamıyorsun kafası atıyor seni istemiyor kötüleşiyor tavırları. Nasıl davranman gerek bilmiyorsun ve aklını da yönetirken zorlanmakta kötüleştiriyor durumu. Ben toplumdan çekildim ama siz arkadaş olmak istediğiniz açık halde arkadaşınızın olmaması bir yerde bir hata yapıyor olabilir misiniz? En basitinden biri yalandan bile olsa arkadaş oluyorlar. Soğumak seçicilik aşırı bağlanma ilgi açlığı uzun süre aç kalmak gibi kişi karşındakini yıprata biliyor sürekli konuşmak ile. Ya da sosyal olduğuna inanıyor ama sosyal biri değil fobisi var. Ben burada rahatça konuşurum ama gerçekte konuşamam karşımda burada rahatça konuşan ama gerçek hayatta hiç konuşmadıklarını söyleyen yabancılara da denk geldim. Bir şey eksik olabilir mi? Ayrıca Annenize Allah rahmet eylesin rabbim güç versin size ama dediğim gibi bu kadar rahat olup insanlarla biri bile çıkmaması Dünya insanlarının iletişimden uzaklaştığına inanmak istemiyorum akılı başında oldukları halde devir tahmin ettiğimden de kötü..

Toplum iyi değil şu ekonomi yüzünden de olabilir, çocuklar bile paradan konuşur oldu. Herkes herkesi söğüşlemeyi de alışkanlık haline getirdi. Haberi okuyan izleyen millet bir birinden korkar oldu. Sanırım bu covid hastalığından beri toplumca bir dönemler zincirinden geçiyoruz. İnsanların yüzleri de asık dışarda. Selam verdiğin dert yanıyor çoğu kişide memnun değil bence hayattan. Allah hepimizin yardımcısı olsun bence büyük sınavdan geçiyoruz insanlık olarak. Çok tuhaf olaylar yaşanıyor milletin aklı ile oynar oldular. Allah onları bildiği gibi yapsın. Sabır etmek lazım hayat şimdi güle oynaya dursunlar devran döner. Bu dünya kimseye kalmadı onlarada kalmayacak.