Kendimden nefret ediyorum. Kendimden igreniyorum ne yapsamda geçmişimde işlediğim pislikleri unutamıyorum arkadaslar?

Allaha hep canımı alması için yalvarıyorum yakarıyorum bu utançla her seferinde yasarken ölüyorum. Dünya okadar kişi oluyorki korona dan bende ölmek istiyorum. Allah benim canımıniye almıyor intihar etmeyide büyük günah olarak saymıs elimden gelsede keske ben kendimi öldürebilsem geçmişi unutamıyorum cıldırıyorum kendime eziyet ediyorum kendime zarar veriyorum yeri geliyor beni neden yarattın niye yarattın benim gibi insanıdiyom Allaha artık yasamak anlamsız geliyor çok boşa yasamısım bu yaşıma kadar kendimden hep tiksindim artık hep Allaha canımı alması için dua ediyorum keşke bu dünyaya gelmeseydim diyorum seytan intiharı fısıldıyor kulağıma isyana sürüklüyor hayattan sogutuyor hiç bir amacım yok benim bu dünyada namazlara baslıyom bu utançla kılamıypm kuran okuyamıyorum camiye her gittiğimde müezzenlik her yaptığımda kalbime hançer saplanmış hissediyorum nasıl bu düşüncelerden kurtulurum ve Allaha daha iyi bir kul olurum arkadas lar şimdiden teşekkür ederim