Kendimden nefret ediyorum yaa, yok mu bu düşünceden kurtulmanın yolu?

lisede canımı sıkın bir durum yaşadım, 3 yıl insanlardan sözel zorbalık gördüm, çoğunlukla bir kız arkadaş grubundan. Dış görünüşümle, yürüyüşümle, düşüncelerimle, konuşmamla.. kısacası her şeyimle dalga geçtiler... O zamandan beri psikolojik olarak bir şeyler farklı bende, sosyal anksiyetem olduğunu düşünüyorum, o olaylardan sonra pek sosyal biri olamadım... Son 3 yıldır, kendimden nefret ediyorum, yaptığım hiçbir şeyi beğenemiyorum hayattan keyif almıyorum, artık gülerken bile aniden durup iğrenç göründüğümü düşünüyorum, çok sıkıldım. Artık ağır gelmeye başladı bu düşünceler bana, çünkü çevremde ki yakın arkadaşlarımla bile bu yaşadıklarımı paylaşamıyorum. Yaşamak olsun, zevk aldığım diğer şeyler olsun artık bana boş geliyor, ya içimde büyük bir boşluk var ve dolduramıyorum, ne yapacağımı bilmiyorum. Günlerim hep böyle geçiyor... Tamam artık yeter kendine gel dediğim her süre sonrası tekrar aynı noktaya geliyorum...
Kendimden nefret ediyorum yaa, yok mu bu düşünceden kurtulmanın yolu?
Cevapla