Bende sevgi ilgi görmeden büyüdüm. Hatta aşırı derecede ayrımcılığa maruz kaldım diyebilirim ki hala da öyle devam ediyor ancak şu anda üzerimde olumsuz diyebileceğim herhangi bir etki bırakmadı sanırım ya da ben bir şekilde bunu aşmış olabilirim. Çevrem geniştir sosyal bir insanımdır her ortama kolaylıkla uyum sağlayabilirim insanlar beni severler güvenirler dinlerler. Yani kısacası belki de ailemin beni yalnızlığa itmesi bana insanları kendi yanıma çekebilme yeteneği kazandırmış olabilir 🤔
İlla hayatımda biri olsun diye bir çabam yok. Şimdiye kadar çok sevgilim oldu ama bir süredir hayatıma kimseyi almamayı tercih ediyorum. Bunun sebebi de önce kendime düzgün bir hayat kurup hayatıma girecek olan özel insana iyi bir yaşam kalitesi sunabilmek için çalışıyorum. Üni son sınıftayım zaten çok birşey kalmadı ve en kısa sürede hedeflediğim standartlara ulaşıp kendi emeğimle kazandığım bir hayatı hazırlamam gerek. Kendimi her türlü sevdiririm o konuda sıkıntım yok ama herşey tamam olsa bile sevilecek güvenilecek birini bulmak da ayrı mesele 😄 Herşeyin hayırlısı olur umarım
Sevgisiz ortamda büyümek kadar kötü bir şey daha vardır yanlış sevmek. kimisi sever ama çok resmidir mesela. Kimisi de çok düşkündür çocuğuna. Hepsi yanlış. Ailen resmiyse anne babandan bunu görmediysen normal böyle olman.