Sevgisiz büyümek bir çocuga ileride başarısızlık getirir mi?

Sevgisiz büyüdüm ben. Başarabileceğim şeyleri hiç başaramayacakmışım gibi gördüm. Onlar beni sevmedikçe ben yapabileceklerime sınır koydum sevgisizlik kazandı. Hep böyle değilmidir zaten sevgisiz çocuklar hep başarısız ama aslında en büyük eksik sevgisizlik olan. Nerde olursanız olun bu böyle anne baba sevgisizse bir çocuk asla başarılı degildir. Ama suçluda degildir. Ögrenemedigi bir şey hakkinda nasil suclanabilir ki? Bencillik ve sevgisizlik bir insanın bu dünyadaki tüm yaşamina sebep olabiliyorken bu sevgisizlik niyedir ya da o cocuk neden gelir ki bu dünyaya hayati sömürulsün diye mi?