Sevgisiz büyüyenler büyüdüklerinde nasıl olurlar?

Sevgisiz büyüyenler hayatları boyunca her selam vereni, her gülümseyeni, her arkadaşlığı kısacası her ilgili aşk zannetmeye meyillidirler. Çok üzücü biliyorum ama gerçek aşk ile sıradan bir ilgi isteğini birbirine karıştırabilirler. Fakat sevgiyle büyüyen insanlara göre mutlu etmek daha kolaydır, duygusal tatminleri için fazla uğraşmaya gerek yoktur. İçten bir saçını okşama, elini avuçlarının arasına alma, yanağına düşen bir kirpiği alma gibi temel davranışlar ile mutlu olabilen masum insanlardır, daha azı ile yetinebilirler. En büyük sorunları ise bunun sürekliliğini istemeleridir, adeta yılların sevgisizliğinin acısını çıkarırcasına her an sevgi isterler. Bu yüzden bir kısmı sevgi arsızına dönüşürken daha büyük bir çoğunluğun düzgün bir hayatı olurken çok daha azı asosyal ve içine kapanık davranışlar sergileyebilirler. Kendi gözlemlerimdir, sağdan soldan kopya içermez.

Çocukluğumdan beri hep yalnız olmayı isteyen seven biriydim aile ve sevgi önemli ama bagzen ailem olsun istemezdim halada oyle

Normalde sevgiye ac olmaları lazim ama kimileriyse gaddar oluyor

Böyle bir deney var

Ailesi tarafından sevgi görülmemiş kişiler genelde şöyle olur genelde böyle olur diyerek genelleyemeyiz. Eksik kalmış bir yanları olur ama.

sevgiye aç oluyor, sonra saçma sapan biri çıkıyor karşısına ona kanıyor hayatı mahvoluyor, genelde böyle.

Hissiz, duygusuz, güvensiz

Sevgimle bogarim adami..

umutsuz üzgün mutsuz olurlar