Sevgisiz büyüyen insan nasıl olur?

En ufacık ilgiye bile kanarsın, mutlu olursun herşeyini ona verirsin oda ortada bırakıp gider sende geriye kalan şeyler ise güven sorunu, sevgiden yoksunluk, korku olırr hep sevgiyi karşılıkla alacağına inanır koşulsuz sevgi imkansızdır onun için kendini sevdirmek için çabalar buda hayatına mâl olur o yüzden siz siz olun sevgiye muhtaç birinin duygularıyla oynamayın

Birçok psikolojik hastalık yaşıyor.
Sürekli ilgi odağı olmak istemesi ve bu yüzden karakterine aykırı davranması. Sevilmek için sürekli en iyi karakterde ve sevilen bir karakterde olan birini rol model edinip, onu taklit etmesi.
En ufak eleştiride bile günlerce düşünmesi ve bunalıma girmesi.
İntihar gibi düşünceler içinde olması.
Dinden çıkması. (Evet, ciddiyim. Kimse beni sevmiyor, Allah bile beni duymuyor, demek ki orada değil ve Allah yok.) Kafasına girerek dinden çıkıyor.
Birine takıntılı olması. Biriyle sevgili olunca ve ayrılınca takıntı yapar, çünkü tek mutlu olduğu ve sevildiği yer orasıdır ve orayı kaybetmek istemez.
Sürekli kendini başkalarıyla kıyaslaması. Onlar niye seviliyor da ben sevilmiyorum, onlar benden daha mı iyi? Gibi sürekli düşünmesi.

Sevgisiniz büyüyen çocuklar ya yok olurlar ya da çok güzel anne/baba olarak aile kurarlar.

Sezenin en sevdiğim şarkısı. Sevgisiz büyüyen kişi hayatı boyunca baskalarinin gözünde o sevgiyi arayacaktır doğan cuceloglunun deyimiyle. Hep. eksik hissedecektir kendini..

Sevgisiz büyüyen insanlar sanki biraz otistik bireyler gibi oluyorlar. Ama onlarla kıyaslanamaz tabiki ama olan benzerlikler şunlar, davranış bozukluğu var, ilgisiz, sevgisizler, göremedikleri için gösteremiyorlar da öpülmekten, fazla sevgi gösterisinden hoşlanmıyorlar. "bana göre yani" Çünkü görmedikleri bişey garipsiyorlar haklı olaraktan.

Bende ana baba sevgisi ilgisi görmedim hiç ama çevrem yine iyiydi koruyordu beni akrabalar değil bu arada sınıf arkadaşlarım öğretmenler dışarda olan insan ilgi veriyordu hepsi değil tabi kötü olanda vardı

Kendini hiç kimseyi sevemez çünkü sevginin ne olduğunu bilemez

Karşısındakine nasıl ilgi, sevgi vereceğini bilmez. Ya hiç vermez ya dozunu tutturamaz.

Sevilmesinin arkasında her zaman bir art niyet arar, şüphecidir.

Sevgisiz büyüyen biri kendi cocuguna yasayamadigi sevgiyi verir

esine cok baglanir onun gözünün icine Bakar üzülmesin diye

iki de bir de sorar sen beni seviyormusun diye

kendisinin gercekten sevildigine inanmaz inanamaz

Içine kapanık o alamadığı sevgiyi yanlış kişilerden arar sonra da çok üzülü, belkide şansı iyi getirmişdir onu daima sevecek birisiyle karşılaşır ama onada artik pek inanamıyor insan böyle yani.