Kendi hapishaneni inşaa etmişsin üzücü otuz yılı çöp etmişsin bari geri kalanında hayatını yaşa öncelikle bir yerden başlaman gerek bunu kendin için yapmak zorundasın onca spermin arasinda sen kazanmissin sana bir hayat verilmiş ve bunu bomboş tüketiyorsun yazık değil mi daha ne kadar ömrün olacak belli değil belki yarının olmayacak o yüzden en kısa sürede değişimle başla erteleme kendini eksik hissetme ezme dışarıda o kadar şerefsiz aptal insan göğsünü gere gere gezebiliyorken sen niye dışarıya cikamayasin belki ilk başlarda zorlanırsin ama zamanla alışırsın psikologa git kişisel gelişim videolari izle kitap oku hayvan sahiplen onu gezdirirsin o sana arkadaslik edinir yavaş yavaş her şey oturur hem sen kendinle gurur duyarsin hem ailen umarım yarın kendin için bir adım atarsin ❤️ bay evet filmini izlemeni öneririm
34 Yorumla- +1 yıl
Ben çocukluğumdan belli bu yaşıma kadar istemeyerek eve kapalı asosyal yaşadım hâlâ istemeyerek yaşıyorum çünkü çocukluktan belli utangaç çekingen içe dönük sessiz pasif özgüvensiz asosyal biriyim kendimi hiç aşamadım açamadım cahil kaldım güçsüz kaldım yetersiz kaldım 30 yaşındayım ama 0 dan ibaretim hayatımı kazanamadım hayata geç kaldım hayatı kaçırdım gençliğim heba oldu bu yaşıma kadar düzelemdim bu yaştan sonra da düzelebileceğimi sanmıyorum artık hayattan beklentim yok kendimi her şeye geç kalmış hissediyorum adım falan atamıyorum dışarı da çıkmıyorum
- +1 yıl
Bak klişe konuşmak istemem ama benden olmaz dersen olmaz tabi sen bir şey yapmadıkca bir mucize bekleyemezsin gerçekleşmez kendin bir adım atacaksın sadece devamı öyle gelecek küçüklükten beri öyle olabilirsiniz bunda ailenin çevrenin etkisi mutlaka vardır bu senin suçun değil ama hala böyle yaşamaya devam etmek senin suçun sürekli böyle geldi böyle gidecek dersen bir b*k olmaz her zaman degisebilirsin bunun çok örneği var kendini cahil görüyorsun ama olmadığına eminim yazım şeklinden bile anlaşılıyor dışarıda o kadar cahil eğitimsiz insan var sende biliyorsun dışarı çıktığın zaman kendi haline bin kere şükür edeceksin
- +1 yıl
Ben çocukken de değişmek düzelmek istedim ama olmadı 10 15 sene önce de değişmek düzelmek istedim ama olmadı 30 yaşın kadar hep değişmek düzelmek istedim bende senelerdir hep adım atmak hayata atılmak çalışmak gezmek eğlenmek asosyal olmak hayatı gençliği dolu dolu yaşamak istedim ama beceremedim olmadı olmuyor hâlâ istesem de beceremiyorum kişiliğim izin vermiyor
En İyi Cevaplar
Hayatını düzene sokmak için o evden dışarıya çıkman gerekiyor. Ve yok ettiğin gençliğini geri getiremezsin ama bu yılların acısını korkuların üzerine giderek başlayabilirsin. Ve sen zaten evde olduğun için tabiki de depresif olursun ve bu durumdan rahatsız olmaya başladın çünkü sen de biliyorsun yanlis yaptığını. Düşün benim bu hayattaki amacım ne? Yeteneklerim neller? Ne yaparsam daha ben olurum? İş kariyer bu işler hal olur sen yeterki bir adım atmaya başla. Ve ilk adımın iyi bir destek alman.
138 Yorumla- +1 yıl
İstemekle olsa bu işler bedaya millet herşeye sahip olurdu ve sen bunu tercih ettmişsin. Hayata nasıl bakarsan hayat da sana öyle olur anladın mı kendini yetersiz hissetmen özgüvensiz hissetmen ve o sınırları aşamaman seninle alakalı bir durum. hayata karşı dik durmalısın kendini bir yere kapatarak bir yere tabi ki de gelemezsin. Ve sen o evde kendini isteyerek kapatığın sürece mahkumsun bunu sen yapıyorsun. Kalk ve savaş korkularinın üzerine git kendine bunu yapma
- +1 yıl
Ve bu yaştan sonra diyerek yaptığını kendine kabul etirmeye çalışma millet 30dan sonra üniversiteye gidiyor senin durumun neden böyle olsun ki fazla depresifsin depresif olmanın sebebi de sürekli kendini eve kapatman. O evden dışarıya çıkacaksın. O evde ölene kadar yaşayamazsın.
- +1 yıl
Tamam haklısın ama beni de anla biraz çocukluğumdan belli bu sorunla savaşıyorum bu yaşıma kadar bu sorunu aşamadım yenemedim zamanla daha da esir aldı beni herkes bu sorunları ergenlik yaşlarında aşıyor yeniyor ama ben yenemedim aşamadım ve ergenlikten sonra daha da zorlaştı daha da ilerledi gençliğimin tamamı eve kapalı asosyal yalnız işsiz parasız geçti resmen bomboş geçti 10 15 senedir bende herkes gibi dışarı çıkmak gezmek çalışmak sosyal olmak istiyorum ama yapamadım adım atamadım başaramadım bu yaştan sonra daha da zorlaştı 30 oldum ve geç kaldım iyice hayata bende hep düzelmek istedim ama beceremedim olmadı işte bunalımdan çıkamıyorum hayattan bezdim iyice mutsuzum çünkü hayatı gençliği kaçırdım okumak istedim 7 kere sınava girdim onuda beceremedim çalışmak istedim zaten onu hiç beceremedim gezmek sosyal olmak istedim onu da beceremedim hâlâ aynıyım adım atamıyorum üstelik 30 yaşından sonra daha da zorlaştı
- +1 yıl
Bunu kendin yapamıyorsan bu demekki ciddi bir durum. Zamanın da ya çocukken ya da ergenlikte psikolağa gitseymişsin bu durumu atlatırdın bence ama henüz daha ölmedin. Sen bunu istiyorsan destek almanı öneririm. Çünkü bunu tek yapamazsın anlatığına göre ve bu soru da hep genel cevaplar gelecek sana evden çık, kendini geliştir, öylr yapma falan diye. Şimdi araştır bak destek almak için kesinliklr bu hafta ya da kisa zaman da psikoloji desteği al. Çünkü bu durum intihara kadar gider.
- +1 yıl
Ve olan sana olacak. çözümü olan şeyi çözmeden korkak gibi intar ediceksin. Herkes ne yapıcak? Geçicek yaşamaya devam edecek. Hayat durmaz devam eder. Ha evde ha sen yokken. Zaman akıp geçiyor kendi ağzınla diyorsun 30 yaşıma geldim diye eee. Sen hayatın akışını sen belirleyeceksin ya kötü ya iyi.
- +1 yıl
Ağaç yaşken eğilir bence yani çocukluk ergenlik insan hayatındaki en önemli evredir yani hayatı yaşamayı öğrenmek hayata uyumlu hale gelmek için o yaşlar çok önemli ama ben o yaşlarda hayatı öğrenemedim uyumlu hale gelemedim ve bunun telafisi yok bu yüzden hep kaybetmeye mahkumum bu hayatta yani ben hayata karşı güçsüz zayıf kaldım
- +1 yıl
İnsanlar nasıl güçlenir? Düşe kalka ders çıkararak tecrübe edinerek. Kendini kapatırsan ne tecrübe edineceksin. Ne düşeceksin ne de ders çıkarıcaksın. Kendini sal. Durduk yere aha ben güçlü olacam diyerek millet güçlü olmuyor ki hatta hangimiz güçlüyüz? Biz bu hayattda sadece ölmek için var olan aciz kullar değilmiyiz? Herkesin bir korkusu aşamadığı dertler var. Benim de var. Sen sürekli kapalı bir alan da olduğun icin bunlar sana böyle geliyor. Ve senin geçtiğin yollardan ben de geçtim. Seni çok iyi anlıyorum. Benim de ergenliğim evde geçti. İçıme kapandım kendimi hiçbiryere ait hissetmedim. Kendimi bir boşluktaymısım herkesden farklı soyutlanmışım gibi hissetim. Okul başarım insan ilişkilerim iş hayatım bok gibi oldu. Ama ben naptım? Evden dışarıya çıkmak istemeyen ben bamyaya bamyaya çıktım açık liseye gittim mezun oldum şu an üniversite 1 sınıf bitti dışarıya çıka çıka bir şeyleri aştım. Ben bunları durduk yere yapmadım çok çok zordu benim için ama kendime sinirlendimm kızdım neden dedim sebeb aradım ve yanlış olan ben ve beynimmiş onu fark ettim. Ben erken hal ettim ama sen geç kalmışsın ama hal olmayacak şey değil buu
- +1 yıl
Bilmiyorum ya ben 30 yaşına kadar böyle yaşadım ve hayattan bezdim hayattan beklentim yok mutsuzum sürekli ve kendimi hayata karşı çok güçsüz zayıf korkak özgüvensiz eksik yetersiz hissediyorum benim bu yaştan sonra pek bir beklentim kalmamış gibi sanki zaten kaçırmışım hayatı da
- +1 yıl
O da senin hattan evde durarak heba etmişsin ama daha zamanın var niye geçsin ki illa 17 18 yaşın da 20 yaşındamı olman gerekiyor 10 20 yıllın daha var tabi allah uzun ömür verirse 30 yıl gitmiş diğer yıllını niye öyle geçiresin ki? Tamami ile sen suçlusun kendini bu duruma sokan sensin. Git bunun telafisini yap. Böyle yaşayarak olmaz.
- +1 yıl
Kendini ezersen güvenmezsen inanmazsan bırak hayatını düzeltmeyi birşey yapamazsın sen pes edip bir bok olmaz benden dersen hayatın sıkıcı ot gibi olur. Buraya belli ki sorununu çözmek icin yazmışsın ama sorun sensin. kendinle ilgili olumlu birşey çıkmıyor. Sihirli değnek gelip seni kimse hayatını kimse değistiremez sadece sen değiştirirsin. Ya kendini değiştir. Ya da sürün. Tercih senin.
- +1 yıl
Zaten çocukluğumdan bu yaşıma kadar hep düzelmek değişmek istedim ama başaramadım genç yaşta başaramadım 30 yaşından sonra hiç başaramam zaten artık kendimi hayata geç kalmış hissediyorum hayatı kaçırmış hissediyorum gençliğim boşa geçmiş hissediyorum bu da beni psikolojikmen daha da kapattı ve daha da pes ettim gibi yani sürekli bir batış var hayatımda
- +1 yıl
Sürün o zaman. Olumsuzsa madem yapamıyorsun. Kapatmaya devam et kendini hayatın hiçbir zaman düzene de girmeyecek. Mal gibi ot gibi yaşa ne diyim ki sen yapıyorsun bunu kendine hiç hak etmiyorsun. Etrafına bak. Dünyaya insanlara zamana akıp gidiyor. Umarım aklın başına gelir kalkmak istersin. Sana ne desem boş. Her denediğin şeyler ilk denemede olmaz. Farklı yollar aramak gibi mesela sen hal edemiyorsan doktora gitmek gibi kendi bildiğini okuyorsun olmaz diyorsun. Sonra nasıl düzelir? İnşallah diğer cevaplar da sihirli değnek çıkar umduğun gibi hayat yaşarsın.
+1 yılReis sıkma canını. Bende 23 yaşindayim. Senle durumumiz aynı. Ben sadece sana gore biraz gencim. Ben de hayatta hep basarisiz oldum. Benim de hiç sosyal hayatım olmadı. Bunları kendimizi acındırmak için söylemiyorum. Bu durumda olan sadece sen degilsin. Senin gibi bir sürü genç erkek var. Önemli olan hayatın sana ne kadar sert vurdugu degildir, O darbalerden sonra ne kadar ilerleyebildigindir. İnsanoglu yaradilişindan geregi yüksek potansiyele sayiptir. Tek engel psikolojisidir. Eger bir gün ben basarabilirsem sende başarırsın.
10 Yorumla
+1 yılsosyal olupta içine kapanamayan insanlar var. sen içine kapanabildiğin için şükretmelisin ve hayatını değiştirebilecek kişi sensin kalkıp adım atmadığın sürece böyle yaşamayı muhtaçsın. zaten bu yaşamıda içten içe seviyosun sevmesen 30 yıl boyunca bişeyleri değiştirmek için uğraşırdın
110 Yorumla- +1 yıl
istemeyerek 15 sene böyle yaşayamazsın. benimde dostum arkadaşım yok ama iş buldum spora yazıldım. gitar öğreniyorum. tek başıma geziyorum sinemaya gidiyorum yani sen bu hayata gelirken yanında biri yoktu, yaşamak içinde illa yanında birileri olmak zorunda değil
- +1 yıl
değiştirmek senin elinde
- +1 yıl
imkanlar senin elinde iş bulabilirsin dışarı çıkabilirsin arkadaş edinebilirsin. imkanları imkansızlaştıran sensin. insanın en büyük engeli zihnidir bunu unutma
- +1 yıl
sen bende olmadığını nerden biliyosun. bana diyosunda sen bana önyargılı yaklaştın:)
- +1 yıl
sen bir sürü yol söyledim sen bilinçaltında yapamam diye kodlamışsın kendini ne desem karşı çıkıyorsun yapacak bişey yok
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
8Cevap
Kişilik & Karakter konusunda 6,2b cevap paylaştı. Kendini kabul etmelisin.
Zamanın bu tarafına bakmalısın.
Bir gün annen baban ailen olmayacak o zaman yapayalnız ne yapmayı düşünüyorsun?
Yapamıyor değilsin sadece Batağın içine girmişsin çıkmak istemiyorsun kendine yardım bile etmek istemiyorsun
Karar senin yaşamda senin223 Yorumla- +1 yıl
Kendimi kabul edemiyorum bunu kabul etmek bence hastalık yani bunu kabul eden insan gerçekten aklını yitirmiştir bence çünkü hayatımda anlam yok hayatım boş geçti geçiyor yaşamayı beceremedim beceremiyorum hayata uyumsuzum herkesin yaptığını yaşadığını ben yapamadım yaşayamadım evet bataklığın dinindeyim senelerdir çırpınarak yaşıyorum ve kurtulamıyorum adım atamıyorum bu öyle bişey ki çırpındıkça daha da batıyorum kurtulmak istesem de olmuyor artık karar benden çıkmış ben batmışım bir bataklığa kurtarılmayı bekliyorum güçsüzüm zayıfım kaybetmeye mahkumum ailem olmasa tamamen batacağım o bataklığa
- +1 yıl
Bu yaştan sonra da çalışmadan kazanmadan boş yaşayacaksam eğer intihar ederim yani boş yaşamak rezillik çünkü utanç verici aileme muhtaç yaşamak benim zoruma gidiyor ilaç kullanmayı hiç istemiyorum çünkü ilaçlara bağlanmak istemiyorum bunun yan etkisi olabilir çünkü ben doktora gitmeden zaten ilaç kullanamam daha neyim var onu bilmiyorum belki ilacı da yoktur bunun yani belki ilk vakayımdır dünyada
- +1 yıl
Değilsin ilk veya son
Ailen sana bakmakla yükümlü doğurmakla bitmiyor
Bilgin yok belki ama SGK kaydında kimse sağlık geçmişini istemez
Ben hiç bir yerde sağlık geçmişim sorulmadı ancak Askeri psikolog olurum öyle bakılır sen asker olmayacağına göre normal bir işte SGK için TC istenir 😂 - +1 yıl
Biliyor musun ben hastaneye gitmeye bile korkuyorum bu durum beni öyle bir sarıp sarmalamış ki yani senelerdir bu durumda yaşamaktan artık bunu istemeyerek kabul etmiş gibiyim ve içinde bir savaş var düzelmek istiyorum ama değişmekten de korkuyorum yani hangi yöne dönsem korkuyorum adım atmaya korkuyorum
- +1 yıl
Sağol da ben kimseden para yardım falan kabul etmem belki 30 lu yaşlarımda zamanla yavaş yavaş düzelir bu durum tamama düzelmez ama en azından hayatımı kazanabilirim doktora gitmeye korkuyorum ben çünkü mesela dişlerim çürük başka hastalıklarım da var gibi ama hiç girmiyorum doktora çünkü korkuyorum hastaneden doktordan tamam psikolojim şu anda kötü ama hâlâ dayanabiliyorum belki 35 yaşına gelmeden hayatım azda olsa düzene girmiş olur destek almadan bilmiyorum ya öyle hayal kurdum sadece
+1 yılEger gerçekten dogruysa yasadıgın dalga gecmiyorsan eger 1 buçuk yıl oldu KS kayıt olalı senn bu sorunu görüyorum daha öncede yorum yazdım sana ama bıkmışşın belli hep evdesin kaç kilosun tlc agır yaşamlar die program var üzüntü depresif bunalım yüzündem senelerdir evdelermiş 200 kiloyu assmışlar
17 Yorumla- +1 yıl
İyi gene hergun evde olupta şişman değilsin
- +1 yıl
Adın ne
- +1 yıl
Niye
Gizli Üye(45 üstü)+1 yılYorumları okuyanlar bilsin ki arkadaş doğru söylüyor, agorafobisi var. Bende de panik atak var, üç senedir evdeyim, parkta oturuyorum, bu siteye takılıyorum, nasihatle düzelmiyor, ilaç, kurs filan çok etkili değil, üniversitede profesördüm, şu anda çalışmıyorum, özel hayatımda birkaç problem sonrası nüksetti, çok aktif hayatın içinde ve etrafınızda insanlar olması gerekiyor yoksa gittikçe eve kapanıyorsunuz.
22 Yorumla
Cevap sahibi+1 yılYok yaşamayan anlamaz, bende de benzeri var sendekinin, evden fazla uzaklaşamıyorum, bekarım ve annemle yaşıyorum, film seyrederek ve internette takılarak, gazete okuyarak geçiyor günlerim, selametle kardeşim.
+1 yılEden bukadar depresifsin kitap oku, ücretsiz kurslara katil oralardan cevren olur dostlarin olur, ve şakamı yapiyorsun
112 Yorumla- +1 yıl
Adresini ver gelip alalım artık zorla , korkularınla yüzleşme zamanı geldi genç adam, korku kapıyı çalmış cesaret kalkıp kapıya bakmış ki kimse yok. cesaretlenme vaktin geldi
- +1 yıl
Kim genç ben mi ben gençliğimi yasayamadan yaşlandım bence artık hem bu yaşıma kadar değişemedim bu yaştan sonra nasıl değişecek hayata geç kaldım hayatı kaçırdım kişiliksiz kaldım hayata karşı yetersizim güçsüzüm zayıfım kolay geliyor sana belki bu durum ama bunu yaşayan benim bana kolay gelmiyor
- +1 yıl
Bak sana ne diycem: bu sitede olan hiç kimse , ben dahil olmak üzere hayatı çok da yolunda olan insanlar değiliz. Sen bakma burada ahkam kesenlere ,8 10 nin maaş alanlara , hayati süper olanlara , neden buradalar bir kez kendini sorgulamadan önce bunu düsün, dört dortlük ve sosyal olsalar burada zaman geçirirler mi korkma çık dışarı kimseden bir farkın yok insanları gözünde bukadar büyütme birseyler yapmaktan korkma biryere gelmek bir alanda üstün olmak zorun da da değilsin sen ne yaparsan kendin için yap başarısızda olsan yap
- +1 yıl
Hayır nerden biliyorsun 20 21 yaşında hayata atılsan ne olacak şimdi de 30 yasındasın genç üreten bir beynin var öyle olmasa hukadar kelimeyi bir araya getirebilirmiydin, ben 24 yasında mezun oldugumda kendi sektörümde bana bu yaşa kadar nerdeydin dediler iş verenler düsün yasım gencken 50 yaşinda ki is veren bana bunu diyor cunki bastırmak icin fazla maaş istemiyim kendime olan güvenim kirilsin ve yetersiz görelim kendimizi diye halbuki iş verenden basarılıyız , sonra başka bölüm okudum şu an çokmu iyi paralar kazanıyorum çok mu iyi yerdeyim, kendimi mi gelistirmedim dilim mi yok hayır ama çalısıyorum hayat bu birsekilde kendini atmak zorundasın millet ne der diye de bakma herkes kendini yaşar sen 40 yasında da isten cıkartilabilirsin isverenler ise almaz 30 yasin da da ise baslayabilirsin gec kalma durumu diye birsey yok
- +1 yıl
Ben hayata geç kaldığımı düşünüyorum yaşıtlarımla kıyasla beni yaşıtlarım senelerdir çalışıyor geziyor eğleniyor hayatı yaşadılar evlendiler ben daha 0 dan ibaretim adım atamadım en başta bile değilim bana kimse iş vermez bu halimle bu yaşta bu zamanda iş bulmam imkansız maalesef iş hayatımda sosyal hayatımda evlilik hayatımda hiçbiri olmayacak ben evde kaldım her yönden evde kaldım evde çürümeye mahkum kaldım hayatımı kazanamadım maalesef yetersiz güçsüz zayıf korkak özgüvensiz cahil kaldım
- +1 yıl
Neler söyledim sana hicbirini okumadın mı brn de 30 yasındayım ben de senin cektiğin sıkıntıları cektim sen korkuyorsun sen bu yastan sonra kelimesini kullanamazsın buna hakkin yok bak muazzez ilmiye çığ 102 yaşın da her sene kitap yazıp kendini hala geliştirmek de, rahmetli yaşar kemal edebiyatın en iyi kalemi orta okul mezunu bir yazar bir Türk olarak Türkçeyi nasıl dogru kullanabilirim diye okuduğum bir kürt anadolu çocuğu , bak neler var nasıl beyinler var ve hicbiri için hicbirsey gec değil değil di
- +1 yıl
Psikolojik bir destek al senin gibi olan guruplar ile konuş konuşnaları sen başlat iyi aksamlar
+1 yılEvden cıkamayışının nedeni nedir? Bedensel bir sorun mu var
13 Yorumla- +1 yıl
Piskologa gitmedin mi? Arkadaşım farkındamısın bilmiyorum ama bu bir oyun değil 1 kere öleceksin sen 30 yıldır hergün ölmüşsün ne bu korku?
Gizli Üye(30-35)+1 yılVay cılız bey kaç ay sonra sizi görmek iyi oldu “en azından hayattasınız”
Cafeye gittiniz mi sonra?25 Yorumla
Cevap sahibi+1 yılKonuşmuştuk daha önce. Sana cafeye felan git demiştim. Neden gitmedin. Cumaları çıktığın zaman eve dönme biraz gez dolaş.
Cevap sahibi+1 yılPsikolojik. İnsanlara bakmamayı dene. Sadece önüne bak. Kimsenin yüzüne bakma.
+1 yılBence seni sosyal yapacak yapmak istediğin şeylerin kurslarına git orda insanlar ile kaynaşmaya ve muhabbet etmeye çalış hayatında yeni birileri olsun
10 YorumlaSizin anlatıklarından sizin bu durumda olduğunuz ailenizden kaynaklanıyor..
21 YorumlaAllah hayırlı kapılar açsın dostum. Dünya fani bunu unutma yeter
10 Yorumla- Kişilik & Karakter konusunda 406 cevap paylaştı.
+1 yılHangi şehirde yaşıyorsun?
14 Yorumla- +1 yıl
Küçük bir şehirde yaşıyorsundur diye düşündüm. Seni asosyal eden insanlar aslında çevrendeki zorbalardır büyük ihtimalle. Çocukken sokakta okulda orda burda saldıran, sevgi yerine nefretle yaklaşan, içine kapanmanı sağlayan insanlar yaratıklar daha doğrusu. Bu ülkenin en büyük sorunu barbarlar, magandalar, ruh ya da akıl hastaları yüzünden normal insanları kaybediyoruz. Yapabileceğin şey küçük adımlarla hayata karışmaya çalışmak. Kaygıyı bir kenara bırakmaya çalış ve imkanın varsa ciddi bir yardım al psikologdan. Ailen neden sana yardımcı olmadı? Aşırı koruyucu tutumludurlar kesin. Kardeşlerin filan var mı?
- +1 yıl
Senin derdin büyük dert bu arada. bu toplumun derdi ama hiç kimse farkında değil. Sorun baskın insanların sessiz sakin insanları ezip susturması yok etmesi. Bir çeşit döngü sanırım bu ama ilkel toplum döngüsü. Vahşi hayvanlar gibi birbirimizi bastırıyoruz.
Herhangi rahatsızlığın mı var evden çıkmadın hiç?
17 Yorumla
+1 yılİlk yapacağın şey hemen bir iş bulmak. Gerisini sonra düşünürsün.
10 Yorumla- Kişilik & Karakter konusunda 2,3b cevap paylaştı.
+1 yılTakıl bana hayatını yaşa
11 Yorumla
Gizli Üye(30-35)+1 yılEvde neler yapıyorsun?
16 Yorumla
Cevap sahibi+1 yılSite yönetimi senin sosyalleşmeni istiyor.
Cevap sahibi+1 yılMutlaka bir şey yapılır tv internet aileyle sohbet vs vs?
Cevap sahibi+1 yılİnternette neler yapıyorsun bu site dışında
+1 yılHerkesin derdi kendine
10 Yorumla
+1 yılNerelisin sen
12 Yorumla- 1 yıl
Abi öncelikle çok geçmiş olsun şuanki durumun nasıl? Bende senin izinden gidiyor gibiyim bende küçükken asla evden çıkamazdım en güvende hissettiğim yer ve ortam evdi bu yüzden anaokuluna ve kreşe gitmek istemediğimi ağladığımı falan hatırlıyorum hatta lisenin sonuna kadar gece evde tek olduğumda uyuyamıyordum yani anlayacağın 12ye kadar bomboş geçti orta okulda hem utangaçtım hemde zorbalandım dışlandım travmalarım falan oldu böylece aşırı asosyal kimse ile doğru düzgün bağ kuramamış bir eleman olarak üniversiteye başladım ve farkındalık da hafiften o aralar geldi tamam dedim bu sorunu halledicem sosyalleşicem herkes gibi normal olcam dedim ilk iyi gidiyordu fakat zaman ilerledikçe diğer insanlara ayak uyduramadım birbirleri ile çok daha hızlı kaynaştılar ve o an bende az bir şey umutla gelen özgüvenimi kaybettim bu arada yanlış anlama sosyalleşmeye çalışırken tabiki çok zorlanıyordum korkuyordum kendimi biraz zorlamaya çalıştım fakat yine de onlar gibi bir bağ kuramadım bu durum da geçmişten beri herkezden uzak durduğum için mi böyle acaba diye düşündürüyor beni açıkçası ki o yüzden zaten şuanda da bu durumla boğuşuyorum en azından artık önceki gibi korkmuyorum insanlardan göz teması falan kurabiliyorum ancak yine de pek bir gelişim kaydedebilmiş değilim zorlayınca oluyor gibiydi fakat artık katlanamıyorum, bütün herkes birbiri ile sanki başka bir dilde konuşuyorlar birbirlerini anlıyor ve kaynaşıyorlar ve bunu gözümün önündeki herkes yapabilirken benim yapamıyor oluşum beni hergün kahrediyor moralim bir anda yere çakılıyor dersleri de dinlememeye falan başlıyorum işte böyle yine battık *** çukuruna
Gizli Üye(25-29)+1 yılAbi gel senle bir rusya turu yapalım
10 Yorumla
+1 yılPsikolog desteği alabilirsin
10 Yorumlasosyalleş kral
10 Yorumla
Detaylı bilgi
Bu paylaşımı beğenmene sevindik!
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar