Beş aylık evliyim ama çok mutsuzum, ne yapmalıyım?

selam arkadaslar.benm kafam cok karısık.2 yıllık bir flört döneminin sonunda evlendik.eşimi çok seviyorum o da beni seviyor biliyorum ama sorun şu ki hiç anlaşamıyoruz.öften püften şeylerden tartışıyoruz çok asabiyiz.bazen öyle şeyler diyorki alttan almak mümkün olmuyor.bugünde 2 iş görüşmem vardı gitmek üzereyken onun saçmalığı yüzünden tartıstık o hatalı kesinlikle.ama kapıyı açıp dışarı doğru bagrarak bana sktrgt diyerekten evden kovdu.cok zoruma gitti sinir krizi gecirdim resmen.istediğim bir firma dahil 2 iş görüşmesine gidemedim.gelecegimle oynuyor resmen.çok seviyorum ama artk bu evi kendi evim olarak göremiyorum.eşime maddi destek sağlayabilmek onun omzundan geçim yükünü alıp hafifletmek için işe girmek istiyordum.fakat bu iyi niyetim o kadar ayaklar altına alındıki.ben işe girdiğimde iş yernden biri bana asık olrsa naparmış,ben iş görüşmelerine otobüsle falan erkekler için gidiyormusum.sanki benm ferrarim varda kapıda o..luk olsun diye sanki otobüsle gidiyormusum gbi konuşuyo.ben de biliyordum koca parasını yemeyi.ayaklarımın üstnde durmak yük olmaktan kurtulmak için çalışmak istemem beni eşimin gözünde nasıl bir insan yapmış böyle.kahroldum ya eşimden bunları duyunca.ben fahişe miyim bana böyle ağır konuştu.oysaki iyi niyetimdendi bütün bunlar.ve bu arada eşim kadın erkek eşitliğini inkar ediyor bense sosyalistim geziciyim böyle şeylere boyun eğemem benim ilkelerime anlayısıma ters.bana diyorki annenle bir yere gidemezsin,ben de onunda o zaman arkadaslarıyla bir yere gidemeyecegini söyledim.ben esirmiyim ben erkegim giderim sen gitmeyeceksn annenle dedi.evden dısarı çıktığımda yok zaten.ama sırf kadınım diye ikinci sınıf insan muamelesi görüyorum.ben kadınım diye aşağılık bişeymiyim.onu da bir kadın doğurmadı mı.hem boşanmak istemiyor hem de evden kovuyor sonra geliyor öpüyor şizofren gbi davranışlar.hatasını kabul eder gbi yapıp tekrarlamalar.olmyo ya yürümüyor erkeklik gururundan bahsediyor kadınların gururu yokmu.ben bilseydim eşitliğe karsı olduğunu,evlenmezdim.ben bugünler için bu yaşa gelmedim.zaten benmde annem babam ayrıydı.evlenirken en ufak maddi bişey istemedim çok tasarrufluyum ihtyacım olan bişeyi bile ona külfet olmamak adına istemiyorum.benm tek istediğim huzurdu bunu o da biliyor ama ezdikce eziyor sanki bana dünyaları ve şu canımı bahşetmiş gbi.sizce ben ne yapmalıyım bana akıl verin lütfen kimseye anlatamıyorum zaten kovulmak utanc verici
Beş aylık evliyim ama çok mutsuzum, ne yapmalıyım?
Cevapla