Anneme Bile Güvenmiyorum

Yaşadığım tüm anlarda, aldığım yaralar güven duygumu kaybetmeme sebep oldu.Herkese karşı bir güven kalkanım var. Çünkü onlardan yara aldığımda güvenmemiş olmamın, canımı daha az acıtacağını düşünüyorum.

Her yeni güven kırıklığım, bir damla gözyaşıydı

Herkesten, yüzümü güldüren herşeyden nasibimi aldım ben. Arkamdan yürütülen kirli işlerden, yüzüme gösterilen sahte gülüşlerden, güvenmeyerek kurtuldum ben.

Herkes birbirinin arkasından konuşur

Bu değişmez bir kaide. En yakın arkadaşınız ve hatta bazen kardeşiniz bile yapar bunu. Şaşırtıcı gelir ilk önce, ama yinelendikçe onlara benzeyip umursamaz tavır gösterirsiniz.

Herkese şüpheyle yaklaşmak bir hastalık gibi kemirir

Eşime karşı da böyleyim, çünkü yalanlarını yakaladım. Yalan yere, yeminlerini yakaladım. Anneme de böyleyim, verdiği sözleri tutmadı. "Seni bırakmayacağım." Dedi ve beni yalnız bıraktı.

İnsanın kimsesi olmuyor bu şekilde

Etrafınız arabalar, anne ve eş dostla çevrili. Mutlu rolü yapıyorsunuz onlarla birlikte. İki dakika sonra, arkanızdan konuşacağını bile bile. Yalandan gülmeye ve hatta yalandan sevmeye alışmış herkes.

Bu dünyada yalnız kaldım.Yalnız ve sevgisiz kaldım. Herkese karşı güvensiz kaldım. Ama böylede mutluyum. Kimsenin beni üzmesine, ona güvenerek izin vermiyorum artık.