Acıların Geçmez Sanıyorsan Oku!

Ölüyorum sanıp da ölmediğini görünce anlıyorsun ki geçiyor. Dilediğin kadar üzül. Sana geçmez diyemem. Geçtiğini gördüm çünkü.

Hani insan aşk acısı çektiği zaman bundan daha kötü ne olabilir ki diye düşünür ya. Ya da sevdiği bir arkadaşıyla kavga eder morali bozulur, istediği notu alamaz ya da istediği ayakkabıları… İsyan eder sonra. Aşk, arkadaşlık, başarı, para… Her şey o kadar boş geliyor ki ölüm gibi bir gerçeğin olduğunu bildikten sonra.

İnsan anlayamıyor. Başına gelmeden anlayamıyor bazı şeyleri. Belki benim başıma gelmedi ama karşınızdaki insanın yerine koyarak kendinizi, empati kurarak o kadar güzel acı çekebiliyorsunuz ki! O kadar güzel batıyor ki bıçaklar kalbinize, ciğerinize… Acınızı gözyaşlarınız ile dökmek dışında başka bir şey yapamıyorsunuz ne yazık ki. Aynı şeyin sizin başınıza geldiğini düşünmek, bu dünyada en sevdiğiniz insanların annenizin, babanızın, kardeşinizin sonsuza dek toprağın altında olacak olması… Hele doyamamışken onlara, henüz onlar sizin en mutlu anlarınızı görememişken… Gerçekten o kadar boş geliyor ki ayrılıklar, kalp kırıklıkları…

Bunun için şükretmeli insan. Elindekilere şükretmeli. Annesi babası olduğu için ve hep onu karşılıksız sevecekleri için şükretmeli. Saçma sapan şeylere üzülmek yerine olsun en azından annem hayatta, babam gayet iyi diyebilmeli. Çünkü anne babanın yerini hiçbir şey dolduramıyor. Onların yokluğunu düşünmek işkence gibi geliyor. Nasıl dayanıyorlar diye soruyorsunuz kendi kendinize. Nasıl onlarsız yaşayabiliyorlar… Ama insan evladı her şeye alışıyor işte. Hele ki her düşündüğümüzde içimizi sızlatan bu hayatın gerçeğine…

Hayat her seferinde zorluk çıkarır. Hepimiz bir sınavdayız. Mühim olan sınavdan başarıyla geçmek. Ufacık şeyde tökezleyemezsin. Sen güçlüsün!

Ve son bir şey, Hz. Muhammed ne demiş; "Canı yanan sabretsin, canı yakan, canının yanacağı günü beklesin!"