Şimdi okuyacağınız ilk bencemi yazmamın nedeni benim yaptığım hatalarımı sizlere anlatmak ve bunu yapmamanızı ummak.
İlk aşklar unutulmaz.
Evet bunu herkes bilir ama olay bende biraz farklı aslında. Ben unutmamakla birlikte sevmeyi de bırakamadım.
Hala içimde bir yerlerde.

İlk aşkımla hayatımda en sevdiğim yerlerden biri olan bir sahafta tanıştım. Herkesin dalga geçmek için sorduğu soru " Çarpışıp kitaplarınızı mı düşürdünüz ?" şeklinde değil tabi.
Çıkmaya başladığımızda iki ay sonra askere gideceğini öğrendim ve tecil ettirmesi için ikna etmeye geç bir zamandı. Tamam dedim, ben beklerim.
Eğer benim gibi yapacaksanız beklemeyin. Sonra değmiyor. Üzülüyorsunuz.
Bekledim de. O askerde olduğu sürece telefonumu tuvalette bile yanımda ayırmadım, okulda derslerde sesi hep açıktı. Hani olurda ararda yetişemem korkusuyla.
O da sağ olsun doğru düzgün aramazdı. Aradığımda kendimi kötü hissediyorum, sesin yanıbaşımda ama sen uzaktasın, dayanamıyorum, diye.
O askerdeyken hayatım okul-dershane-ev bermuda şeytan üçgeninden ibaretti. Hiçbir şekilde dışarı çıkmıyor, eğlenemiyordum.
Sanki o askerde mutsuzken,yalnızken,bizden( ailesinden,benden,arkadaşlarından) uzakken, ben arkadaşlarımla çıkıp eğlenirsem ona ihanet olacakmış gibi hissederdim.
Bu yüzden hiç dışarı çıkmadım. Hemde hiç.
Bir başkası için hayatınızı yaşamaktan vazgeçmeyin. O anlar geri gelmiyor.
Hiç izin kullanmadı ve sonunda büyük gün yaklaştı. Ailesi beni biliyordu birkaç defa annesiyle telefonda konuşuştuk ama şahsen tanışmamıştık.
Bir cesaret aradım annesini aradım onun geldiği gün size gelip ona sürpriz yapmak istiyorum olur mu dedim, büyük bir sıcaklıkla "Tabi ki kızım istediğin zaman gel kapımız sana hep açık" dedi.
Okuldan kaçıp gittim. Tek başıma. Herkes oradaydı. Kardeşleri, kuzenleri, teyzeleri, yeğenleri ve annesi. Herkesle tek başıma tanışmak zorunda kaldım.
Beklediğim gibi olmadı hiçbir şey. Beni görünce sevincinden uçar diyordum ama sadece dondu kaldı. Çok şaşırdım çünkü dedi. Ona da tamam dedim, ciddi biriydi zaten, başka ne olabilirdi ki ?
Bir süre sonra ailemle tanıştı. Gelecek planlarımızı yapmaya başladık. Her şeyi planlamıştık,her şeyi.
Kul kurar tanrı gülermiş..
Ben hukuk okuyacaktım ve ona göre çalışıyordum. Denemelerde birinciydim hep. O da üniversite mezunuydu ve bir sınava hazırlanacağını söyledi. Sen avukat olacaksın ben sahafta çalışmaya devam edemem ya, dedi.
Destekledim. Herkesten çok. O ders çalışırken asla aramadım,rahatsız etmedim. O dönem çalışmadığı için ve dershaneye gideceği için birikimini harcamasın diye hiçbir kafeye,sinemaya,etkinliğe gitmiyorduk.
Sahile veya parka gidip sohbet ediyorduk saatlerce ve ben hiç olmadığım kadar mutlu oluyordum o zamanlar.
Derken bana sürekli kızmaya başladı. A dedim sınavı yaklaşıyor stresli. Her şeyi alttan aldım,sustum.
Aklıma hiçbir şey gelmedi. Dershanedeki arkadaşlarıyla toplu etkinliklere gidiyorlardı ve beni henüz kimseyle tanıştırmamıştı.
Sınav bir geçsinde dedim. Tanışırız nasıl olsa.
Benim kadar iyi niyetli,saf hatta salak olmayın.
Bu aralarda annesi bana küçük gelinim diyordu. ( 3 erkeğin ortancası olmasına rağmen kızlar arasında en küçük bendim)
Ailesini seviyordum,onlar beni seviyordu. Ailem onu seviyordu. O ailemi seviyordu.
Mutluluktan ölecek gibiydim.
En sonunda sınav günü geldi ve Ankara'ya sınava gidip geldiler. Bu yolculuk sırasında bana soğuk davranmaya başladı ama ben hep sıcak davrandım. Sözlerimle sarıp sarmaladım onu.
Sınavdan döndüğü sabah " Ben geldim .. yatıyorum, uyanınca ararım" diye bana ilk defa ismimle hitap ettiği bir mesaj attı.
Birden yumruk yemiş gibi oldum ve korkmaya başladım.
Akşama doğru mesaj attı biraz konuştuk ve sonra şu mesajı attı: Birbirimize zarar veriyoruz,seninde sınavın kötü geçecek benimki gibi.
Aradım.
Ayrılıcaz dedi. Kabul etmedim.
Ağlamaya başladım. Kabul etmedim. Kapattı telefonu.
Bütün hesaplarına girdim baktım ve bir kıza (şiir yazıyordu) en sevdiğim şiirini mesaj atmış olduğunu gördüm. Sınavdan birkaç gün önce.
Dünyam başıma yıkıldı.
Aradım. Sesi o kadar iyiydi ki. Çabaladım bitmesin diye. Bitti dedi. Bizim için en iyisi buymuş. Ben ne yaparım şimdi diye sorduğumda. GÜLEREK geçiyor ya bende yaşadım dedi.
Ölmek istedim o an. Sadece telefonu kapattım. Hiçbir şey demeden.
Bitmişti öylece.
Günlerce ağladım. Bazen barışırdık ve annem uyandığı zaman rüya olduğunu anladığımda anne uyandırma lütfen diye yastığıma sarılıp ağlardım.
İnanmadım ısrarla. İlk buluşmamızda oturduğumuz yere gittim ve onu çağırdım. Bendeki bütün eşyalarını vermek için.
Ve ona özel yaptırdığım kitabı ondan geri istedim.
Onu hiç görmediğim kadar bakımlı gördüm. En sevdiğim ceketiyle geldi.
O konuşmamızda öğrendimki sorun sınav değil başka bir kadınmış.
Aşık olmuş beyimiz !
İçime geçte olsa doğduğu gibi.
Gönül bu dedim. Olabilir. Beni en çok yaralayan şey başkasına aşık olması değil bana davranış şekliydi. Biraz daha hassas yaklaşabilirdi.
O günden sonra ders çalışmayı bıraktım. Sınava 97 gün kala. Dershaneye gitmeyi bıraktım. Okula gidiyordum. Eve gelip 4te uyuyup sabah 7 de kalkıyordum. Her gün.
Geceleri acıktığımda çikolata yiyip tekrar uyuyordum.
Daha doğrusu annem uyutuyordu. Bana sarılıp masal anlatıyordu ben ağlarken. Onun masalları gibi.
Anca öyle uyuyordum.
Bir daha hiç ders çalışmadım. Hukuku tabiki kazanamdım ve puanımın yettiği yerleri yazıp gittim.
Artık bu şehirde yapamazdım. Her an onu görme korkusuyla.
Hata yaptım.
Bir sürü hata.
Hayallerimden vazgeçtim. Kilo aldım. Saçlarımı kestirdim. Çok çirkin oldum.
Ve bunu düzeltecek ruh haline hala gelemedim.
Hala avukat olmak istiyorum ama bunu tekrar denemeye gücüm yok.
Ve belki en kötüsüde ben acımı yaşamadım. Yaşayamadım. Ona bağırıp çağırmadım. Ona vurmadım. Ben hep onun beni tanıdığı gibi huzur veren sakin biri olarak kalmak istedim onda ( ne önemi varsa ! )
Onu üzmemek için hiçbir şey yapmadım. Öylece bittim,gittim hayatından.
Bağırın, çağırın, küfredin ve acınızı yaşayın. Yoksa ondan kurtulamazsınız.
HİÇKİMSE SİZDEN ÖNEMLİ DEĞİL. BUNU SAKIN UNUTMAYIN. HAYALLERİNİZDEN VAZGEÇMEYİN. BENİM GİBİ YAPMAYIN.
BUNU BİR DOST TAVSİYESİ OLARAK GÖRÜN.
Bu olayın üzerinde 2 sene geçti ama ben hala her şarkıda onunlayım..
Ben hala onu sayıklıyorken o ise o kadınla evlendi. Sınavını kazandı. Ve benimle kurduğu hayalleri onunla şu an yaşıyor.
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
En İyi Cevaplar