Korkularınız Sizi Değil, Siz Korkularınızı Yönetin!

Bırakın bu esareti. !

Cesaret edemezseniz zamanla 'C' harfi düşer yerini Esaret alır bunu unutmayın. !

"Bazen ihtiyacın olan tek şey 20 saniyelik deli cesaretidir." derler ne kadar doğru bir söz.

Sizlere fobimden bahsetmek istiyorum. Benim gibi olanlar elbet vardır. Bir nebze olsun umut olur,moral olur diye paylaşmaya karar verdim.

Evde_Tek_Başına_ gururla sunar.

Fobimin ismi : 'Asansör Korkusu'

Gençlik yıllarımın kabusu.

Hayatımın kötü karakterli başrol oyuncusu.

Ben 6 yaşlarındayken fobim değil hobimdi adeta asansöre binmek. Öyle ki annemle hastanedeyken bile sürekli çıkardım inerdim asansörle. Zamanla korku oluştu nedenini bilmediğim bir şekilde gelişti her şey. Artık asansöre binemez olmuştum. Bırakın binmeyi,görmeye bile tahammülüm yoktu.

Ortaokul yıllarım da hiç bir sosyal faaliyete katılamaz olmuştum. Okul gezileri benim için kabustan ibaretti. Çünkü sürekli beynimi kemiren asansör korkum vardı. Ve zamanla büyüyordu. Beni elegeçirmiş ne isterse onu yaptıyordu. Karar yetkisi artık 'Asansör Korku'ma aitti. Aradan tam 11yıl geçmişti. '11yıl hiç mi binmedin?' derseniz bindim. Belki 7-8 yaşlarında binmişimdir,hatırlamıyorum. Bir çok kez deneme amaçlıda bindim,abiminim zoruyla da bindim. Toplasan bir elin parmağını geçmez. Bir çok ortama girmeden önce mutlaka kendi kendime sorardım 'Acaba asansör var mı yoksa merdiven de varmıdır?diye sorular ...sorular içimi kemirirdi. Bazen utanarak,çekinerek sorardım abime ablama 'Gittiğim(miz)yerde asansör var mı ?' onlarda sağ olsun anlatırlardı.

'Korkunun üzerine git yenersin.' diyen çok oldu. İnanmak,uygulamak meseleydi o sıralarda benim için. Gülünç duruma düşmüştüm. Abim sürekli dalga geçer,eniştem ve ablam halime güler olmuştu. O zamanlar 18 yaşındaydım. Korkumu yenmek için sürekli kararlar alıp vazgeçiyordum. Artık ciddi ciddi düşünmeye başladım. 'Bana ilerde bu korku kaybettirecek mi yoksa kazandıracak mı?' 'İş hayatına atıldığımda rezil durumamı düşürecek ?'diye çok düşündüm. 'İlerde eşim olduğunda bu korkum onuda etkileyecek mi ? "Ona karşıda mı mahçup duruma düşecem ?"' diye çok düşündüm. Bundan 1yıl önce '13 Ekim 2014 Pazartesi.'

Pazartesi günü ablamın evine gitmiştik. Kendisi 3. Katta oturur. Apartmana girdiğim zaman yaptığım ilk şeydi merdivenlere tırmanmak. O gün dışarı çıkacaktım. Ablam hazırlanırken ben çoktan hazırdım. Asansör bana bakıyor ben asansöre :) 'Bazen ihtiyacın olan tek şey 20 sanileyik deli cesaretidir.'

Tek bindim asansöre. Ani bir karar aldım ve tek bindim. Ben ki annamle ya da herhangi birisiyle bindiğinde koluna yapışıp gözümü kapatan birisi tek binmişti . İndim aşağıya tekrar çıktım. İtiraf edeyim indiğimde elim ayağım titriyordu. Ablam görünce çok şaşırmıştı. O gururu,o sevinci,o korkuyla karışık tatlı heyecanı anlatamam size. :) Sizin için küçük olay olsa da benim için büyük bir olaydı. Abim 'Kendini aşmışsın' dediği zamanda katbe kat artık o gurur bende. O gün bugündür yaklaşık 4 aydır biniyorum asansöre. 11 yıl aradan sonra tekrar hobim olmuştu, beni ele geçiren o fobim.

Ben çok şey kaybettim belki ama korkumu yönetme irademe sahip oldum. Uzun lafın kısası 'Her şey sizinle başlıyor.'

Ben karar verdim tabii dualarında etkisi çok büyük bu olayda, elirtmek istiyorum.

'Size sizden başkası çağre olmuyor.'

Karar verme yetkisi sizin elinizde olsun.!

Korkularınız sizi değil siz kokularınızı yönetin. !

Korkularınızla yaşamayı bırakın ve artık karar verin. !

'Bir girişimdi bulunacaksanız karasızlık kapılarını kapatın.' NİETZSCHE

Umarım beğenmişinizdir.

Korkularınızı yenmeniz dileğiyle...