Yarın 6 Şubat depremlerinin birinci yıl dönümü... Depremde ne hissettiğinizi ve ne yaşadığınızı anlatır mısınız?

Ben ilk olarak deprem oldugu gibi hemen uyandım ve annemle evin koridorunda buluştuk. Sonra kardeşim ve babam uyandı. Evin kapısını açtım ki durdum ve binanın ustumuze yıkılmasını bekledim ardından ben koşmaya başladım aşagı dogru arkamda kardeşim var bizim evimiz birinci kat oldugu için aşağı çabuk vardık binanın kapısından çıkarken karşımızda duran bina nerdeyse yıkılacak gibiydi. Bu bina depremden once yıkılması için sahiplerine evi boşaltın denildi ama ev sahipleri binayı bosaltmak istemedi. O binadan aşırı korktuk sonra baktık ki bina yıkılmadı o yuzden koşmaya devam ettik taki sokağa varana kadar. Ve bu arada biz mersivenlerde koşarken bir anda bum diye bir ses geldi. O merdivelerde yaşadığımız korkuyla o sesin ne oldugunu bile dusunmeden aşağı koştuk Sonra sokağa bardığımızda aşırı toz vardı ve herkes bağırıyordu inanın yani o bağırma sesleri bile çok korkutucu. Ve o tozu korkudan gormedim bile o tozu ne oldugunu bile dusunmedim. Sonra annem ve babam geldi. Annem direkt o tozun geldiği yere işaret ederek orada bir şey dusmuş dedi. Sonra yan sokakta oturan dedemi arabayla almaya gittik geri dondugumuzde o yıkılan binanın hangi bina oldugunu anladık ve maalesef içinde 12 daire bulunan ve 12 dairede yaşayan kişilerin hepsini tanıyorduk. Bina depremin 5. Saniyesinde yıkıldı. Ve kimse içinden kaçamadı. Bizim su anda yaşadığımız bina çok eski bir binaydı ve bina hakkında yıkma kararı çıkmıştı. O yuzden binada yaşayanlar 1 seneliğine evlerini terk etti. Ve ayşe abla çocuklarıyla birlikte bizim karşı binamızda kiralık ev bulup oraya taşındı. Sonra o eski bina yerine yep yeni bir bina çıktı ve sahipleri binaya taşında biz de bu binada satılık ev bulup taşındık. Ama ayşe abla binanin yeni halinden memnun değildi ve 1 seneliğine taşındığı binayı çok sevmişti bu yuzden yeni binadaki evini satıp ustune 50 bin tl borç alıp hemen karşı binamızda ev satın aldı. Ayşe ablanın 3 oglu var ve 1 tanesi univeristedeydi ve ayşe abla ve eşi deprem gunu antepe gittiler ve evde sadece 2 tane çocugu kaldı ve o çocukları depremde vefat etti. Onun dışında arkadaşlarım var. Babaları almanyada yaşıyor ara tatilde çocuklarını gormeye gelmişti almanyadan hatta almanyadaki işinden alıdığı izin bitmişti o da iznini daha çok uzattı eger uzatmasaydı almanyaya gidip kurtulacaktı ama maalesef o ve eşi 5 çocugu ve eşinin yegeni depremde vefat etti. Binanın altında araba galerisi var arabaları park etmek için kolon kesmişler bu yuzden bina yıkılmış. Deprem gecesi herkes koye giti bizim koyumuz yok bu yuzden sehir merkezinden 30 dakika uzaklıktan bir parka gittik yol 2 saat surdu inanılmaz bir trafik vardı. 3 gun orada yattık arabada park çok kalabalıktı. Sonra dedemin evinde 1 ay kaldık her gun artçılar oluyordu. Dedemin binası 4 katlı ve giriş katta yaşıyordu dedem ve evi sağlamdı. orada 1 ay yaşadık sonra evimize geri donduk hep geceleyin aileden biri nobet tutuyordu ki geceleyin deprem olsa aileyi uyandırsın diye. 1 ay bu halde yaşadık.