Depreme dair anılarınız nelerdir?

Böyle felaketlerin bir daha yaşanmamasını ümit ediyorum. Elâzığ'daki ilk depremde, zekatını, fitre, yardım için gönlünden koparıp gönderen dostlarımız olurdu.

Sosyal Bilimler Lisesi' nde okuyan bir öğrencinin durumunu bir kaç zaman hz. Ebubekir gözükmeyince kalkar evine gider Hz. Muhammed, son peygamber, dışarı çıkacak elbisesi yok, hasıra sarılmış biçimde... Durumları çok kötü.

İbanı atıver, ikinci defa para göndereceğiz, kızın yazdığı cevabı ekran görüntüsünde.

Perperişan bir durumları varken, 2. Defa yapacağımız yardımda, Ferhat adında sınıf arkadaşının evinin yıkıldığını öğrenince onun da durumu kötüdür, diye ona verin diyor.

Ferhat, deprem anında değil, kentsel dönüşüm gibi bir şey ve durumlarının iyi olduğunu söylüyor, arkadaşımızın daha içler durumu var ona vermemizi diliyor.

Hayatın deyişmez kuralıdır ya. İnsanlar, ya anıları ile ya da analar ile alınır... Ben yüreği, gönlü böylesine güzel iki gencimizi anılarda yaşatmaya çalışacağım.

İş adamı şoförünü göndermiş, işte 100 palto al. Gidip marka yerden alıyor, gönderiyor yardım olarak.. Bakıyor bu güzel marka ayırmış... Milletin, devletin, bu yüreği yardımla çarpan insanların da hakkını yiyen insanların anasını elbette anacağım, anmalıyım... Nasıl evlat doğurmuşsun, bir kilit taksaydın da çıkmayaydı...9 ay taşımayaydın diye anardım (!)