6 Şubat 2023 depremini yaşayanlar, o geceyi ve sonrasını nasıl hatırlıyorsunuz?

Yaşamıştım, kötüydü. Yarın sabah ne olacağını bilmeden uyumuştuk, ama hiç beklemediğimiz bir anda sarsıldık, ne olduğunu anlamadık. İnsanlar sevdiği insanlarla son kez konuştuğunu bile bilemeden uyudu o gece, o an da zaten düşündüğümüz şey artık hayat bitti düşüncesi olmuştu, acı bir kabulleniş ve çaresizlik. Ne kadar acı bir olay olsa da insanlar bir şekilde hayatına belki eskisi gibi olamasa da devam etmek zorunda kaldı.

Yatak, dolay ve bina çok şiddetli sallandı 5 dakika boyunca, Mersin de 6,5 şiddetinde olmuştu 6 Şubat sabahı diğer odada ağabeyim vardı panik yapmış o anki korkuyla kaçmaya çalışırken ayağı yatağın yorganına denk gelmiş yere düşünce bacağı incinmiş. Demir kapı kapalıydı panikle kapıyı açtılar dışarı çıktık saat 13:24 gibi yine deprem oldu aynı şiddette

Birde 20 Şubat 2023 akşam saat 20:03' de 6,5 şiddetinde deprem olmuştu bina çok sallanıyordu dakikalarca süre sallandı

Duvarın tavanın daki toz saçıma ve yüzüme gelmişti. Artçı deprem günlerce sürdü ben o anki korkuyla yerde uyudum çünkü yatak sallanıyordu artçı oluyordu arada bir 3,4 şiddetinde artçı vardı

6 Şubat depremini yaşadım unutulmaz unutulmayacak bir gün idi mahşer günü kimse kimseyi umursamıyor umursamıyor iletişim hatları kullanılmıyor..

Ulaşılmaya çalışıyor akrabalara yollar berbat sallantilar devam ediyor du uyunmadi 4 gun köy evimizde kaldık karanlık soğuk yağmur var sobayla ısınmaya çalışıyorduk..

Bir odada 17 kişi kalmaya çalıştık..

4 gun sonra herkes bir şehir de toparlanmaya gittik

Ve 6 Şubat 'ta yaşadığım evde depremi güçlenmiş şekilde o günümü hatırlayarak geçirdim

3ay etkisinden çıkamadım hala mesela bir sallanti hissettiğimde hep lambaya bakıyorum
Dolap üstüme düşecek diye o etki empoze etti bir ara her yerin düzenini değiştirdim çünkü dolap tam yatağımın karşısındaydi.
O zamanlar çikolata fabrikasında çalışıyordum elimizden gelenin fazlasını yapmaya çalıştık hep gerek istanbuldan gerek yaşadığım şehirden ekip gönderdim.
Bunlardan ziyade duaya ihtiyaçları oldu dualar kurtardı gidenler de dualarla gitti o enkazın altında o kadar mucize yaşayanları dinledim ki şok geçirmiştim. Çok inanılmaz bir depremdi ben ve benim gibi milyonlarca insan neler hissettik neler yaşadık düşündük tarifi zor kelimeler çok kifayetsiz kaldığı yerde.
Hepsinin mekanları cennet olsun ruhları şad olsun
Taha duymaz çok etkiledi beni ve onun gibi daha birçoğu çok hikayeler yarım kaldı
Rüya olsaydı da keşke hiç yaşanmamış olsaydı ama elden ne geldi işte gücümüzün yettiğince diyelim. Dilerim ki birdaha tekrari olmaz 🙏

6 Şubat depremini degil, 6 Şubat depremi oldugu gün 24 saatten fazla kalan ve kurtarılmayı bekleyen, ve kurtarılmadıgı için ölüme terk edilen binlerce insanı hatırla, devlet yetersizdi. Binlerce insan enkaz altındaydı ve kurtarılmayı bekledi ve devlet yetersizdi kurtarılmadılar ölüme terk edildiler ve kimse sorumluluk almadı ve kimse istifa etmedi, bir şey hatırlamak istiyorsan şans eseri yaşadıgını hatırla , ogün orada ölüme terk edilen sen veya annen'de olabilirdi. Hatırlayacaksanız bunu hatırlayın gençler hadi eywallah

Ben 3 4 gun once yurt dişina çikmiştim daha doğduğum şehire donmuştum ve ve sabah ablam annemde heberleri duydum sevdiğim insan Turkyedaydi o an hayatim yikildi ben orada olmasamda sevdiğim ordaydi içim tiriyordu mesaj8ma cevap alanakdar nerdeyse delirecektim sonra oğrendim ki İstanbul'da binalara yikilmamiş ama heberler bile travma oluşmasina yetiyordu o ani yaşayanlari soylemiyirum bile onlarda hiç bi zaman unutulmicak hasar kalmiştir

Ben nedense o gece uyuyamamıṣtım ve çoğu kiṣi uyuyamamıș o yüzden sabaha yakın instagramı bi açtım kahramanmaraṣta deprem olmuṣ önce birṣey düṣünmedim ve uyudum kalktığımda instagram ful dolmuṣ, haberlerde duyuyoruz falan çok kötü olmuṣtuk ailecek. Ben o bölgenin insanı değilim o yüzden akrabam tanıdığım kimsem yok Allaha ṣükür ama 2022de adıyamana gezmeye gitmiṣtim orada çok iyi insanlarla tanıṣmıṣtım umarım iyilerdir hala. Vefat edenlere Allahdan rahmet ailelerine sabır diliyorum.

Buz gibi bir cehennem, soğuktan takırdayan dişler, ölecek miyiz diyen çocuklar, enkazların altından gelen yardım çığlıkları, isyan edenler, koşarak canını kurtarabileceğini sananlar, bebek ağlama sesleri, her şey vardı yani. Ama yinede herşeye rağmen fedakarlık yaparak kendi canından öte başka canları kurtarmaya çalışanlar da vardı. Olay örgüsü bende hiç kaybolmuyor. Dün gibi hatırlarım, sanki hiç bitmeyecek gibiydi ama bitti şükür. Allah düşmanıma bile yaşatmasın o an ki çaresizliği.

O geceyi düşündüğümde hâlâ içimde bir sıkışma oluyor, sanki zaman bir anda durmuş gibi. Korku, belirsizlik ve çaresizlik aynı anda çökmüştü üstümüze, kimse ne yapacağını tam bilmiyordu. Sonrasında ise acının yanında inanılmaz bir dayanışma vardı, birbirine tutunan insanlar sayesinde ayakta kalındı. Unutmak mümkün değil ama hatırlamak da sadece acı değil, aynı zamanda ne kadar güçlü olabildiğimizi de gösteriyor.

Tüm gurbetçiler işini gücünü bırakıp deprem bölgesine geldi, elinden gelen her türlü yardımı yaptı. Hiçbir şeyi eksik etmediler. Sonra ne oldu? Hepsi unutuldu. Bu kez bize bela okundu, sıla yolunda kazalı, belalı yolculuklar dilendi. Oysa biz depremzedelerin yanında olduk, yaralarına merhem olmaya çalıştık; kıyafetinden en temel ihtiyacına kadar her şeyi aldık. Buna rağmen nankörlük gördük. Bu saatten sonra kimseye kapımı açmayacağım.

Buraya yazsam herhalde sığdıramam. Ama hala olduğu gibi aklımda hiç unutmadım, o sesler çığlıklar, ugultular, can cekisler, parçalanmış cesetler, kan içinde kalmış yorgan, battaniyeler...

O gece savaş çıktı sandık terlik bile almadan dışarıya zor attık kendimizi. Battaniye almaya eve girdik aldığımız bataniyeler sırılsıklam oldu. Kış boyu hiç üşümemiştik deprem gecesi kutupta gibi ani bir soğuk hava yağış içerde deprem dışarda yağmur. Çocukların yüzü hep yara oldu soğuktan. Cepte beş kuruş para yok. Komşumuz var suriyeli çocuklara dikkat dedi durdu. Gece uyuyamaz nöbet tutardık ateş başında şu an onu anlıyorum çocuklara neden dikkat dediğini ülke karışık şu an bir belirsizlik güvenlik açığı var dikkat dedi durdu. Çok kötü günler di Hatay yıkıldı bişey kalmadı