Deprem olaylarına karşı bu kadar duygusuz olmam normal mi?

18 yaşındayım Aşırı içe dönük bir insanım şu ana kadar dışarı çıkıpta kimse ile iletişim kurmamışımdır. Hiç arkadaşım olmadı. Olayda şu. Şu deprem olayların çoğunluk kişiler ağlamış kimisinin morali vb. bozulmuş deprem dışında kalanlarda aynı şekilde. Bu deprem ve İnsanların vefatını görünce onlara üzülmek yerine direkt aklım kıyamet ve Kıyamet alametlerinden başka bir şey aklıma gelmedi ve Allaha kavuşmanın şu an için Çokça yaklaştığından dolayın Hem sevindim hemde korktum.

Ayrıyeten Bundan yaklaşık 7 ay önce kendi öz dedem bizim yanımızda kanser olduğu için kalıyordu. Sürekli biz baktık Yemek ihtiyaçları olsun aylarca bizde kalmıştı. Ve Bana bir şey istemişti Onun sonrasında sabahleyin uyandığında Evin içinde kalbi durup vefat etmişti. Yaklaşık Vefatı olduğu gibi ambulansı aradık. Ve Daha az önce konuştuğum İnsanı Kendim Yorgan ile kefenleyip 15 dakika sonrasında 5 kişi Merdivenlerden aşağı indirdik. Ve benim içimde hiç üzülme dahi olmadı 80 yıllık koca bir hayat devrildi diye içimden geçirip hüzünlendim sadece. Olaylara çok tarihi ve dini açıdan bakıyorum Cidden Bendemi anormallik var. Şu an ülkede savaş çıksa ön önden koşmak isterim cidden ölmeyi kendim isterim Şehit olmayı yani hem Vefat eden yakınlarıma hemen kavuşmak istiyorum. için ancak Dünyada ve yakınlarda olan durumlar beni hiç etkilemiyor ancak Ülkede bir savaş durumu olduğunda Yüce Tarihimiz abdülhamit, fatih sultan beyazit ve Başka birçok padişahımız adına Onların Bize bıraktığı bu büyük osmanlı devleti adına Kendi canımı vermeyi çok istiyorum. Benim mentalitem canım önemli değil cidden Aklımda hep böyle düşünceler dolaşıyor. Şehit olacağımı bilsem mutluluktan ağlardım galiba. Bizi yaratan allah.