Korkaklık duygusundan kurtulmak mümkün mü?

kick boks kursuna yazılmaya gittim.dövüş sporlarına ilgim var ancak sadece spora ilgim var diye gittim.kesinlikle kötü bir amacım yoktu.ancak gider gitmez hoca arkadaşlarınla tanış istersen dedi.hepsi benden 2-3 yaş küçük.hepsi benden uzun çocuklar.olmaz dedim bu iş kendi kendime.hocaya teşekkür edip çıktım.

İlk gittiğimde aynı duyguları bende yaşadım. Hatta maçlara çıktığım zamanlarda bile bu spor akıl işi değil, hep bir daha gitmeyeceğim dedim ama hep gittim. Önemli olan bunu beyinde bastırabilmek. Bunu aşmayı öğren ve tekrar o kursa git. İnan bana oradaki insanların hiçbiri senden üstün değil. Bunu sende aralarına girince öğrenirsin.

yani nasıl desem.girdim selam verdim.el sıkışmaya başladım.yaş kaç dedi 18 dedim.çocuk bende 16 dedi.ben en az 25 falan bekliyordum.diğer çocuklarda aynen öyle hepsi tepeden baktı bana hepside 15-16.çocukların elleri benim elimin 2 katı.tamamen genlerle alakalı yani.benim elim mesela gerçekten küçük.gelişme çağımın sonlarında olmama rağmen bir kızla elimi ölçtüğümde kızın elinin daha büyük olduğu açıkça belli oluyor.

Kalabalık bir ortama girdiğinde herkes yeni gelene bir merakla yaklaşır. Bazıları biraz tepeden bakar, bir nevi burada benim sözüm geçer tarzı yaklaşır. Burada önemli olan dış görünüşe aldanmamak. Seni dövebileceklerinide nereden çıkarıyorsun, belki Allah vergisi bir yeteneğin var. Mike Tyson'da böyleydi işte, ilk maçını rekor kırarak kazanınca kendine güveni geldi.

yok onlar bana güler yüzle yaklaştı.adamlar boylu poslu benim ne şansım olabilir ki diye döndüm.teşekkürler bu arada çok motive edicisin.

çok güzel bir yazı teşekkürler luke33