Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
Merhaba arkadaşlar, önce kısaca kendimi tanıtayım.
Bu yıl 26 yaşına girecek, daha önce sevgilisi olmamış, pek yakışıklı olmayan biriyim. İyi bir üniversitede mühendislik okudum, geçtiğimiz yıl yüksek lisansı bitirdikten sonra da özel bir firmada işe başladım.
Kız konusunda en başından beri şanssızdım. Okul yıllarım boyunca bırak sevgiliyi, arkadaş olarak takıldığım kız sayısı bile az oldu. Hayatım boyunca ya girdiğim ortamlarda çok az kız oldu, ya da ortamdaki kızlar tarafından beğenilmedim.
Şu yaşıma kadar herhangi bir kızın benden hoşlandığına dair en ufak bir işaret dahi almadım, hoşlanıp güç bela açıldığım birkaç kızdan da çok sağlam redler yedim. Hem yakışıklı olmamayı, hem de kızların tercih etmediği efendi adam olmayı uzun yıllar kafaya taktım, hala da takıyorum.
Bundan birkaç ay önce de bir aile dostumuzun vesilesiyle görücü usulü bir kızla tanıştırıldım. İlk başlarda itiraz etmedim, aslında görücü işine en başından beri karşı olmama rağmen, nasıl boş bulunduysam. Ve iş nişanlanmaya kadar geldi.
Ne büyük bir yanlış yaptığımı, ne kadar aşağılayıcı bir duruma düştüğümü nişandan sonra, daha yeni yeni anlamaya başladım. Keşke anlamakta bu kadar geç kalmasaydım.
Kafaya taktığım konulara gelirsek:
Görücü usulü nişanlandığım kız, yeni mezun, çalışmayan, 23 yaşında, kendi halinde bir tip.Ne güzel ne de çirkin. Tam da yaşlı teyzelerin hanım hanımcık diye tabir ettiği tiplerden.
Kendisine karşı en başından beri pek bir şey hissetmedim. Daha doğrusu bir şeyler hissetmeyi gururuma yediremedim. Bu kızı kabullenirsem kendine bir eş bulmayı bile beceremeyen, karşı cins tarafından istenmeyen ve başkasının yardımıyla bulduğu kızı sahiplenmekten başka çaresi kalmayan, yetersiz ve zavallı bir insan oluşumun tescillenmiş olacağını düşündüm. Onun bana karşı bir şeyler hissedip hissetmemesi ise çok da umrumda değil.
Aslında mesele kız değil. Geçmişte kızlar konusundaki başarısızlığım, kızlar tarafından beğenilmemiş biri olmam ve kendine kız bulan değil kendisine kız bulunan insan olmam.
O kızla aynı dönemde üniversite okuyup okul yıllarında aynı ortamda bulunsaydık onunla sevgili olmayı aklımdan geçirebilirdim belki. Ama görücü usulü olunca kızı insanın gözünde itici kılan bir şeyler oluyor.
Kızdan ayrıl, evleneceğin kişiyi kendin bul madem derseniz, onu yapmak için artık çok geç. Bu saatten sonra benimle sevgili olan kız bitirdiğim okula, mesleğime ya da kazancıma gelmediğini ve beni kapak atılacak efendi adam olarak görmediğini hiçbir şekilde kanıtlayamayacak. Geçmişi hakkında yalan söylemediğini de bana hiçbir şekilde ispatlayamayacak.
Sevgilim olacaksa da o iş eskiden, okul yıllarında olmak zorundaydı, bu saatten sonra olmasının hiçbir kıymeti yok.
Benim neden daha önce hiç sevgilim olmadı? Ben neden kızların istemediği biriyim? Neden görücü usulü nişanlanacak kadar düştüm? Evlenmiş olan arkadaşlarımın neredeyse hepsi kendi buldukları sevgilileriyle evlenmişken ben neden görücü usulüne mecbur kaldım?
Bu nasıl bir kaderdir?
Bu yıl 26 yaşına girecek, daha önce sevgilisi olmamış, pek yakışıklı olmayan biriyim. İyi bir üniversitede mühendislik okudum, geçtiğimiz yıl yüksek lisansı bitirdikten sonra da özel bir firmada işe başladım.
Kız konusunda en başından beri şanssızdım. Okul yıllarım boyunca bırak sevgiliyi, arkadaş olarak takıldığım kız sayısı bile az oldu. Hayatım boyunca ya girdiğim ortamlarda çok az kız oldu, ya da ortamdaki kızlar tarafından beğenilmedim.
Şu yaşıma kadar herhangi bir kızın benden hoşlandığına dair en ufak bir işaret dahi almadım, hoşlanıp güç bela açıldığım birkaç kızdan da çok sağlam redler yedim. Hem yakışıklı olmamayı, hem de kızların tercih etmediği efendi adam olmayı uzun yıllar kafaya taktım, hala da takıyorum.
Bundan birkaç ay önce de bir aile dostumuzun vesilesiyle görücü usulü bir kızla tanıştırıldım. İlk başlarda itiraz etmedim, aslında görücü işine en başından beri karşı olmama rağmen, nasıl boş bulunduysam. Ve iş nişanlanmaya kadar geldi.
Ne büyük bir yanlış yaptığımı, ne kadar aşağılayıcı bir duruma düştüğümü nişandan sonra, daha yeni yeni anlamaya başladım. Keşke anlamakta bu kadar geç kalmasaydım.
Kafaya taktığım konulara gelirsek:
Görücü usulü nişanlandığım kız, yeni mezun, çalışmayan, 23 yaşında, kendi halinde bir tip.Ne güzel ne de çirkin. Tam da yaşlı teyzelerin hanım hanımcık diye tabir ettiği tiplerden.
Kendisine karşı en başından beri pek bir şey hissetmedim. Daha doğrusu bir şeyler hissetmeyi gururuma yediremedim. Bu kızı kabullenirsem kendine bir eş bulmayı bile beceremeyen, karşı cins tarafından istenmeyen ve başkasının yardımıyla bulduğu kızı sahiplenmekten başka çaresi kalmayan, yetersiz ve zavallı bir insan oluşumun tescillenmiş olacağını düşündüm. Onun bana karşı bir şeyler hissedip hissetmemesi ise çok da umrumda değil.
Aslında mesele kız değil. Geçmişte kızlar konusundaki başarısızlığım, kızlar tarafından beğenilmemiş biri olmam ve kendine kız bulan değil kendisine kız bulunan insan olmam.
O kızla aynı dönemde üniversite okuyup okul yıllarında aynı ortamda bulunsaydık onunla sevgili olmayı aklımdan geçirebilirdim belki. Ama görücü usulü olunca kızı insanın gözünde itici kılan bir şeyler oluyor.
Kızdan ayrıl, evleneceğin kişiyi kendin bul madem derseniz, onu yapmak için artık çok geç. Bu saatten sonra benimle sevgili olan kız bitirdiğim okula, mesleğime ya da kazancıma gelmediğini ve beni kapak atılacak efendi adam olarak görmediğini hiçbir şekilde kanıtlayamayacak. Geçmişi hakkında yalan söylemediğini de bana hiçbir şekilde ispatlayamayacak.
Sevgilim olacaksa da o iş eskiden, okul yıllarında olmak zorundaydı, bu saatten sonra olmasının hiçbir kıymeti yok.
Benim neden daha önce hiç sevgilim olmadı? Ben neden kızların istemediği biriyim? Neden görücü usulü nişanlanacak kadar düştüm? Evlenmiş olan arkadaşlarımın neredeyse hepsi kendi buldukları sevgilileriyle evlenmişken ben neden görücü usulüne mecbur kaldım?
Bu nasıl bir kaderdir?
En İyi Cevaplar