Ben nişanlımı çok üzüyorum. Ama istemeden yapıyorum… Düzeltemiyorum kendi içimde napıcam?

öncelikle beni yadırgamayın elimden gelen bişey değil… Ailesinin yanına oturmaya gidiyorum mesela iyiler hoşlar bana karşı bir sıkıntıları yok. Ama mesela babası ile yanımda konusuyor oglum aslanım, evin tek erkeği vs böyle seyler söylüyor. Annesi oglunun ve kızının ilkokul kalemine kadar hatırlıyor… Ama benim babam benim bir kere bile başımı okşamadı… Annem çalışmaktan ilgilenemedi benimle bunları gördükçe o kadar üzülüyorum ki… Görümcemi o kadar el bebek gül bebek sanki evin prensesi gibi davranıyorlar ne kadar güzel… Ama beni hiç öyle yetiştirmediler… O kadar dokunuyorki bana ister istemez nişanlımı üzüyorum uzaklaşmaya başlıyorum bunu içimde nasıl yenicem?

Ben nişanlımı çok üzüyorum. Ama istemeden yapıyorum… Düzeltemiyorum kendi içimde napıcam?
Cevapla