Bende ne var? insanlar ya beni içine almıyor ya da eziyor. :(

Ağlamaktan gözlerim şişti. Bir anda eskiden beri yaşadığım sıkıntılar aklıma geldi. Bütün okul hayatım boyunca hep yapayalnız kaldım, dışlandım, suçlandım ve daha da kötüsü ezildim. Halada böyle devam ediyor. neden ya? biri benimle konuşsa biri onu alır yanımdan şimdi. dışarıda arkadaşlarım var ama üniversitede hiç yok. beni bu gece asıl ağlatan anımsa, ben ortaokuldayken kardeşimi okulun havalı çocukları ok seviyorlardı benim kardeşim olduğunu öğrendiklerinde onu da dışlamışlardı...yine o yıllar servisle eve giderken aşık olduğum çocuğun önüne otururdum ve o rahat bir şekilde herkesin içinde beni rencide edici sözler söylerdi hatta hiç unutmuyorum bir keresinde yemekhanede karışlaşmıştık. beni görünce bana iğrenir gibi baktı ve yemeğini çöpe attı. çok ağrıma gitmişti bu kadar iğren bir insan mıyım ben? yaşımdan büyük insanlar benim güler yüzlü cana yakın olduğumu söyler ama buna benzer şeyleri ben neden yaşadım ve yaşamaya devam ediyorum? isyan etmiyorum ama çok ağrıma gidiyor artık. benimde bir gururum var duygularım var. sevilmeye saygı görmeye hakkım yokmu?
Bende ne var? insanlar ya beni içine almıyor ya da eziyor. :(
Cevapla