Kısa özetleyeceğim. 18 yaşındayım, hiç arkadaşım yok, sevgilim yok, sıkıcıyım, hayattan bezmiş durumdayım, sohbetim sarmıyor, soğuk biriyim, kendime özgüvenim 0.
ortaokul ve lise hayatım boyunca hep dışlandım, zorbalığa maruz kaldım. Dış görünüşüm yüzünden yemediğim hakaret küfür kalmadı. Her allahın günü… psikolojim bozuldu. Ailevi sorunlarımda vardı. İyice içine kapandım. Sosyal anksiyetem oluştu ve depresyona girdim, bir kaç kere kendime kıymaya çalıştım ama gt korkusuyla yapamadım. İnsanlarla çok az muhattap oluyorum. Gerçekten kendime çevre edinmek istiyorum, arkadaş edinmek istiyorum, kendimi çok yalnız hissediyorum. Mesela yaşıtım bir kuzenim var, ara ara onunla konuşurum kendisi bana hiç saygı göstermez. Herkes sever onu böyle çok sosyal, komik biri. Bana hep “off sen çok sıkıcı mıymıy birisin” der. Ben de ağızımı açıp bir şey söyleyemem. Çünkü haklı, ve diyecek bir şey bulamıyorum o an. Kalbim kırılıyor ağlayasım geliyor. Bu herkesle böyle. Herkes birbiriyle eğlenir şakalaşır ben konuştuğumda kimse beni kaale bile almaz. Hayalet gibiyim. Bıktım artık yemin ederim annem babam bile beni takmıyor. Çok kötüyüm…
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer