İnsanlar beni rencide ediyor ama ben gıkımı çıkaramıyorum?

Kısa özetleyeceğim. 18 yaşındayım, hiç arkadaşım yok, sevgilim yok, sıkıcıyım, hayattan bezmiş durumdayım, sohbetim sarmıyor, soğuk biriyim, kendime özgüvenim 0.

ortaokul ve lise hayatım boyunca hep dışlandım, zorbalığa maruz kaldım. Dış görünüşüm yüzünden yemediğim hakaret küfür kalmadı. Her allahın günü… psikolojim bozuldu. Ailevi sorunlarımda vardı. İyice içine kapandım. Sosyal anksiyetem oluştu ve depresyona girdim, bir kaç kere kendime kıymaya çalıştım ama gt korkusuyla yapamadım. İnsanlarla çok az muhattap oluyorum. Gerçekten kendime çevre edinmek istiyorum, arkadaş edinmek istiyorum, kendimi çok yalnız hissediyorum. Mesela yaşıtım bir kuzenim var, ara ara onunla konuşurum kendisi bana hiç saygı göstermez. Herkes sever onu böyle çok sosyal, komik biri. Bana hep “off sen çok sıkıcı mıymıy birisin” der. Ben de ağızımı açıp bir şey söyleyemem. Çünkü haklı, ve diyecek bir şey bulamıyorum o an. Kalbim kırılıyor ağlayasım geliyor. Bu herkesle böyle. Herkes birbiriyle eğlenir şakalaşır ben konuştuğumda kimse beni kaale bile almaz. Hayalet gibiyim. Bıktım artık yemin ederim annem babam bile beni takmıyor. Çok kötüyüm…

İnsanlar beni rencide ediyor ama ben gıkımı çıkaramıyorum?
Cevapla