Ünide ilk senem. Üniye dek çok başarılıydım notlarım çok yüksekti. İstediğim bölüme girebilirdim ve lisenin ilk seneleri başarılı geçti. Son sene üniye hazırlanıyordum ve ilk dönem çok iyiydi. Ama dönem sonunda ailevi travma benzeri birşey yaşadık beni çok yıprattı abimle alakalı. Evde ondan sonra kavga gürültü eksik olmadı ve ben çok yaralandım bundan. Son dönem derslerime çok asıldım gece gündüz demeden geceleri uyumadan sürekli sers çalıştım ve ilk sınavlar iyiydi ama düşmeye başladı ve dönem sonu hayatımda görmediğim notlar gördüm karnemde. Ama hayatımda şu son 2 sene okadar yıprandım okadar şey yaşadım ki çalışma azmimi kaybettim. Ben çok azimli öğrenmeye çok aç bir öğrenciydim başarmadan pes etmezdim. Okadar isteksizim ki bu sene doğru düzgün ders çalışmadım zerre içimden gelmiyor, sınavlarımı verdim ama bütle geçtim, yakında sınav var ve hala düzgünce çalışamıyorum içimden gelmiyor yapamıyorum, bölümü seviyorum ama azmimi isteğimi kaybettim, nasıl bu hale geldim bilmiyorum. Aileme yansıtmıyorum iyi gidiyor diyorum sorun yok diyorum ama duygusal olarak okadar yıprandım ki beyin fonksiyonlarım eskisi gibi değil. Arkadaşlarım bana beynini versene bize lazım diyorlardı artık ben başkalarının beynine muhtacım. Çok emek verdim eğitimim için ve şimdi mahvediyorum.
O üzüntü beni çok etkiliyor, hala bitmedi sürüyor ve ben bu yüzden başarma isteğimi kaybettim niye bilmiyorum. Çok hayal kırıklığına uğradım gururumu kırdım kendimin. Üzüntüden mi oldu nazara mı bilmiyorum. ilkokulda not almazken bile sınava çalışırmış gibi çalışan ben ve bu seneye kadar hiç pes etmeyen ben, nasıl oldu da eğitimimin son kademesinde böyle bıraktım kendimi... Bunun yükü beni ezdi artık ailem okul durumumu anlamasın diye güçlü durmaya çalışıyorum ama bugün patladım ağlamaya başladım.
Hayatımı mahvediyorum sınavlarımdan kalacağım bu gidişle mahvediyorum kendimi düzelmem için hayatımdaki huzursuzluğun gitmesi lazım ama düzeltemiyorum hiçbirşeye isteğim kalmadı bunca yıllık emeğim elimde kaldı.
O üzüntü beni çok etkiliyor, hala bitmedi sürüyor ve ben bu yüzden başarma isteğimi kaybettim niye bilmiyorum. Çok hayal kırıklığına uğradım gururumu kırdım kendimin. Üzüntüden mi oldu nazara mı bilmiyorum. ilkokulda not almazken bile sınava çalışırmış gibi çalışan ben ve bu seneye kadar hiç pes etmeyen ben, nasıl oldu da eğitimimin son kademesinde böyle bıraktım kendimi... Bunun yükü beni ezdi artık ailem okul durumumu anlamasın diye güçlü durmaya çalışıyorum ama bugün patladım ağlamaya başladım.
Hayatımı mahvediyorum sınavlarımdan kalacağım bu gidişle mahvediyorum kendimi düzelmem için hayatımdaki huzursuzluğun gitmesi lazım ama düzeltemiyorum hiçbirşeye isteğim kalmadı bunca yıllık emeğim elimde kaldı.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar