Yaşam şeklimden nefret ediyorum, kafayı da tırlatmak üzereyim, ne yapmalıyım?

Ticaret lisesine gittim mecburi ticaretten devam ederek bölüm 1.liğiyle mezun olduğum okuldan ihracata atıldım.

Bir yıldır çalışıyorum. Harika ve olabildiğine saygın bir konumdayım. Hızla yükseldım; şu an neredeyse bir fabrikanın yönetimini elimde tutuyorum. Adım yönetici olmasa da yöneticilik yapıyorum. Saygınlığın en âlasını kazandım, 22 yaşındayım ve babam yaşındakı adam karşımda ceketini ilikliyor, bunlar gurur verici şeyler ama beni değil daha çok ailemi tatmın ediyor :(

Çünkü ; altın kafese konmuş bir kuşum. Altın olmasıyla ne kadar övünsem de kafes işte...

Üniversitedeyken; tiyatrocu ,fotoğrafçı ve organizatör kimliğimle tanınırdım. Bir tiyatro grubu kurduk; şu an yaşadığım şehirde o tiyatro grubunu ve üzerime giymiş olduğum rol adını (beni) kime sorarsanız sorun hiç bir vatandaşın bilmemesi imkansız. Organizasyönel olarakta yaşadığım şehirde adı duyulan bir çok proje yazdım uyguladım, projelerimde çalışmak içinde devletin yurt dışından kişiler getirtmesini sağladım.

Üniversitede paraya sıkıştıkça eğlenceler düzenlerdim(bu turizm bölümünün görevi olmasına rağmen ve benden gıcık alırlardı çünkü onlardan daha parlak fikirler bulur ve daha çok kişi çekerdim). Abartısız söylüyorum Annem adımın geçtiği gazetelerden koleksiyon oluşturmuş. Ve tüm bunları bırakıp ticarete atıldım :( ama öyle özlüyorum ki :( ve işimi sevmeden nefret ederek zorunlu olarak yapıyorum.

Yaşadığım şehir güneydoğu ana bölgesinde ve sevdiğim işi burada meslek haline getirmek çok ama çok zor :( zaten kimse de gül gibi işimi bırakıp eğlence sektörüne geçmemi onaylamaz :( mutsuzum ne yapacağımı bilmiyorum ve yaşlanıyorum :(... ne kadar iyi olursa olsun insan hayatının çoğunu işte geçiriyor zaten ondanda mutsuz olursa nasıl yaşayabilir :(
Güncellemeler
+1 yıl
Karar verildi.uygulamaya geçiliyor; her şeyi bırakıp isteklerime atlıyorum. Aynı anda tiyatroda uzmanlaşmaya çalışıcam ve neyseki hala tanınıyorum, sırtımı döndüğüm ünü geri alıp katlıcam , diğer yandan kpss ye çalışıcam , tiyatroda gelecek sağlayamazsam hobi olarak memurluk gibi kolay bir meslek sayesinde oyunculuğuma davem ederim diye. Oda olmazsa kafe işletmeyi planlıyorum yada kendime ait bir yer açmayı :) Bana dua edin lütfen, mesleğimi bırakıyorum diye ailemle de aram kötü:(
Yaşam şeklimden nefret ediyorum, kafayı da tırlatmak üzereyim, ne yapmalıyım?
Cevapla