Kendimi medeni bir insan olarak görüyorum toplumdan kaynaklı çok mutsuzum ne yapmalıyım?

Seni gerçekten anlayabiliyorum bizim imtihanımız bu sanırım. Herşeyin başı anlayıştan geçiyor. Biraz empati kurabilse böyle zorlanmazdık.
Herkesin seninle aynı kalbe sahip olmadığını fark ettiğin zaman hem bir aydınlanma hem bir hayal kırıklığı yaşıyorsun.

İnşallah gerçekleştirebilirsin. Sana bir şey diyim mi canın ciğerin yabancı oluyormuş bu çok acı. Ben yaptığım hatanın nelere mâl olduğunu hesaplarken, kalp kırmaktan ödüm koparken insanların hoyratca davranışları artık benim umudumu da bitirdi..
Toplumu bosverip kendimize odaklanalım diyeceğim ama yanındaki yorendeki insanda seni etkiliyor işte bir şekilde. Kelebek etkisi. Adaletsizlik, torpil, Ekonomik sıkıntılar, gönül işleri, kısacası herkes çok hızlı ve duyarsız. Biraz dinlenip ben napiyorum acaba diyen var mı merak ediyorum. Umut çok güzel bir şey ama güzel şeylerin olacağıni beklemek ayrı bir beklenti. İnsanın ömrü hep mi beklemekle geçecek...