Dünyadan, insanlardan çok tiksiniyorum. Kednimden de ne yapmalıyım hayata ayak uydurmak için?

Bu talihsiz bir gerçek ve acı bir gözlem: Böyle bir şeyin farkındaysanız delirmezsiniz, ancak zihninizi eğitmeyi ve esas olana odaklanmayı öğrenin. Kötü insanlar çoktur ve toplum bu kötü alışkanlıkların kök salmasını teşvik eder. İyi olanlar her zaman bundan uzaklaşmak ve iğrenme duygusu olsa bile net görüşlü gözlemciler olmak isteyeceklerdir. Ne yapabiliriz? Adalet ve kurumlar başarısız oluyor ve pratik eylemler ve yaptırımlar hafife alınıyor. Masum bir çocuk bile bu yerde merhamet bulamıyorsa, ne diyebiliriz? Delilik, bozukluğun şiddetine göre katmanlanmış, çok katmanlı bir norm haline geldi.

Akıl sağlığınızı korumak veya özünüzü yorgunluktan ve derin karamsarlıktan uzak tutmak istiyorsanız, günlük yaşamınızda kişisel düzeyde harekete geçmeye ve birkaç kişiye yardım etmeye çalışın. Geri kalanlar için, toplum hastadır ve birçok akıl hastası insan başkalarına zarar verir (deli demiyorum, çünkü sağlıksız eylemlerinden, sağlıksız düşüncelerinden ve suçlarından sorumludurlar). İyi insanlarla karşılaşalım ve her zaman kötülerden uzak duralım.
Sanırım varoluşsal bir kriz ve depresyon geçiriyorsunuz. İnsansınız ve bu dünyanın neden bu kadar korkunç ve mantıksız olduğunu anlamıyorsunuz. Ruhunuzu ve kalbinizi koruyun ve zihninizi çok fazla zorlamayın. Dengede kalmak için doğru dengeyi bulmaya çalışın. Cesur olun, lütfen güçlü kalın.

böyle hissetmekte çok haklısın ne yazık ki bunun tek formülü gündemden uzak kalmaya çalışmak birde çevrende bu tarz insanlarla çok karşılaşıyorsan o çevreyi ve ortamı değiştirmeye çalış değiştiremiyosan mesafe koy duvar ör dünya böyle bunun başka formülü yok üzgünüm