Üniversite 4.sınıfta sınava girip yeni bir bölüme girmek mantıklı mı?

Herkese merhabalar. şu an diş hekimliği 4. sınıfta okuyan biriyim. Yks zamanlarında sayısalcı arkadaşların akımına kapılıp mühendis olacağım derdim. Sınavdan çıkınca ailem Ve akrabalarım ile konuştum ve genel olarak sayısalda en çok sevdiğim bölüm biyoloji olduğu için sağlık alanı olarak diş hekimliği seçmeye karar verdik. Yıllar geçti ilk yıllarda zorlandım ama bir zaman sonra işler daha rahat gelmeye başladı. Zor zamanlarımda da ailem ile muhabbet kurup desteklerini alıp yola devam etmeye çalışıyordum. Hep ben bu işi yaparım diyip sevemeye çalışıyordum. Bu yıl klinkte hasta bakmaya başladım. Kendimi bir hekim gibi görüp işlerime daha dikkatli bir biçimde sarılıp devam etmekteydim. Bir vakit sonra kendimde bir eksik gördüm. RİSK YÖNETİMİ. Evet bunu yapmakta zorlanıyordum. Az bir zaman kaldığında ve asistanın hadi çabuk bitir!!! demesiyle elim ayağım birbirine karışıyordu. Ah bide o anda yaptığım iş (örneğin dolgunun kırılması) bozulunca daha da strese giriyor ve panikliyordum. Kısacası işlerimin ters gitmesi yaptığım işlere de yansıyordu. Yani bazen yaptığım işi beğenmiyor keşke biraz daha vaktim olsaydı da yapsam diyorum. Ama vakit olmadığı için yapamıyor moralim bozuluyordu. Lanet olsun diyip o işlerin ters gittiği anda keşke şu an evde olsam diye düşünüyordum. O işlerin kötü gitmesi belki talihsizlik sizler ne olarak nitelendirirsiniz bilemiyorum kendime olan güvenimi bozuyordu. Arkadaşa bakıp o yapıyor rahat ve güzel biçimde ben neden bu kadar rahat olamıyorum yoksa bölümümü sevmiyor muyum bu bölüm benim için ileride mutsuzluk kaynağı mı olacak diye düşünüp duruyordum. Çok gece ailemi arıyıp sen yaparsın demeleri benim tek motivasyon kaynağımdı. Beni yuahalamayın ::) Çokça vakit de işler güzel gidiyor arkadaşlara gösterip nasıl da mükemmel yapmışım bakın diyip muhabbet ediyordum. Anlaşılan benim sıkıntım risk yönetimi. İşlerin planladığım gibi gitmemesi ve bir yan dal olarak işte kötüye gitmesi beni strese sokuyor kalbim çarpıyor ve elim azcık titriyor. Yapabileceğim işe konsantrasyonum azalıyor yapığım işte kusurlar ortaya çıkıyor ve hastanın hakkına girebilecek olma düşüncesi beni resmen öldürüyor. Ama elimden geleni yaptım , ah şu strese paniğe hakim olsam. Keşke asistanlar üzerimize gelip zaman yönünden sıkıştırıp azarlamasa. Bir psikoloğa gitmeyi düşündüm ama sadece fikir danışmak için. Bir ara eczacılık okusam mı demiştim ama ona da gelen yeni düzenleme fikirlerime bir balyoz darbesi niteliğindeydi.

şu an arkadaşlara da soruyorum ne yapmalıyım. Acaba mühendisliğe geçsem mi diye kendime soruyorum. Acaba mutlu olabilecek miyim... Cevap ise bilmiyorum. Aklımın verdiği cevap senin özel bir ilgi duyduğun alan değil ki mühendislik. Sadece çevrene bakıp havasına cıvasına sallamıştım lisedeyken ben ilerde mühendis olacağım diye...

Ben hayalleri sevdiği şeyi bulamamış bir arkadaşınızım. Gelecek hakkında bir fikrim yok. Özel ilgim olan bir meslek... Herhalde öyle bir meslek daha ortaya çıkmadı. Çıkınca da ya benim için geç.

Esen kalın