YKS'ye çalışmaktan vazgeçtim çünkü normal bir hayatım yok. Sizce haksız mıyım?

Kesinlikle üşengeçlikten vs. bu kararı vermedim. Normal bir hayat yaşamıyorum. Ailemle kalıyorum. Herhangi bir ailenin evinde yatma/kalkma saati belli olur. 3 öğün yemek yersin vs.

Ben günde 1,2 öğün anca yiyorum; o da bi'tane kuru kuru ekmek arası. İçinde de doğru düzgün malzeme olmaz, bildiğin bomboş ekmek tadından başka bir tad almıyorum. Kendin yap diyeceksiniz. Evde malzeme bol olsa zaten bu durumu dert etmem. Zaten kilo alamayan bir insanım, durum böyle olunca diğer insanlardan çok daha zayıf görünüyorum. Özgüvenimi bile etkiliyor.

Ayrı eve çıkıp ailemden kurtulmak istiyorum ama sosyal anksiyetem olduğu için kimse beni iş yerinde barındırmaz. Ailem para desteği de vermediği için kendi kendime de para kazanmayı deneyemiyorum.

Şimdi böyle bir ortamda kim üniversite sınavını düşünür? Her gün motivasyonsuz, doğru düzgün beslenemeden derslerden ne anlayacağım. Milletin ailesi çocuğu sınava gireceği için her türlü seferberliği sunar. Benim ailem bana her gün aynı *oktan hayatı sunuyor.

Açıkçası üniversiteyi de sırf askerlikle muhatap olmamak için zorluyorum ama bu düşük enerjiyle artık uğraşasım gelmiyor. 100.000₺ bedelli parasını nasıl ödüyorlarsa ödesinler.

YKS'ye çalışmaktan vazgeçtim çünkü normal bir hayatım yok. Sizce haksız mıyım?
Cevapla