Öğretmen oldum ama sosyal anksiyetem var. Nasıl aşarım?

Bir keresinde yüzlerce kişinin karşısında bir konuşma yaptım. İçlerinde üst düzey bürokratlar da vardı. Ben rahat bir insanım. Biraz da umursamaz. Ama bu benim yaratılışım. Sonradan kazandığım bir şey değil. Tüm sallamaz tavırlarım da yaradılışımdan gelen bir hal. Ama o insanları gördüğümde hepsini yok sayarak konuşmuştum. Gerçekten bir süre sonra hepsi gözümde anlamsız bir hiçlikten ibaret oldu. Sonraki zamanlarda da yine hep büyük kalabalıklar hep anlamsız hiçlikten ibaret oldu gözümde. Sanırım insanlar o zamandan beri yoklaşmaya başladı gözümde:)


Neyse.



O konuşmanın sonunda arkadaşımın biri geldi sen konuşurken karşında insan mı var sarımsak tarlası mı var tam anlayamadım dedi. Sanki sarımsak tarlasına hitap eder gibi konuşuyordun karşındakilere insana bakar gibi bakmıyordun dedi. Demekki anlamış benim onları hiçleştirdiğimi:) ha sarımsak tarlası ha insan kalabalığı diyerek konuş gitsin işte😊

İlk başta çok sosyal olmak iyi değil zaten. Mesafeli olmak en iyisi. Hem insanları tanırsın ona göre tavrını belirlersin. İnsanlara zaaflarını belli etme. Konuşmaktan çok dinlemeyi tercih et. Böylece sen onlar hakkında bilgi edinip sen zaaflarını öğrenirsin. Haddini aşan olduğu anda laf dokundurursun. Kendine gelir herkes.

Alışacaksın. Ama veliler konusu ayrı. Veliden aslı. Ben henüz bir sene çalıştım ve ne kadar stress yaşadım (( bazı ebeveynler anormal, üzüyorlar insanı. Gerek kafana takmayan biri olmalısın