Eğitim hayatım boyunca en güzel 23 Nisan anım 5-6 yaşlarında başladı aslında. O zamanlar sadece anaokuluna gidiyordum ( zorunluda değildi ben okula giden çocukları sürekli camdan izleyip gitmek isterdim , özenirdim ailemde tabi göndermişti ) fakat içim hep kıpır kıpır ve çok neşeliydi.
23 nisandan önceki günler sürekli gösteri provaları yapardık o zaman topluluk içinde dans etmeyi tamamıyla kırmıştım ve oldukça mutluydum ne kadar hareketleri doğru yapmasak da çocukluğumuzu yaşamak mutluluk vericiydi. O gecede heyecandan uyumamıştım çünkü benim için ilkti.
Gösteriden önce bayraklarımızı gururla sallayıp bütün köyü dolaşmıştık , bizim o mutluluğumuz başkalarına da bulaştı oturanların çoğu kalktı bazıları gösteri izlemek için yer bile kaptı. Yürüyüşten sonra ilk çıkan minikler yani bizdik. O gösteriyi yapmak tarif edilemez bir duyguydu. O anılar hafızamdan hiç silinmedi silinmez de kısacası , bunu müzikler ile bile hatırlaya bilirsin aslında. Ben o gösteri müziğimi hala hatırlıyorum belki burada da o müzikle gösteri yapanlar vardır kim bilir...
2. Sınıftı elime bir tane müzik aleti vermişlerdi. Orga benziyordu ama org değildi. Tam hatırlamıyorum. Zorla tutuyordum kucağımda o kadar ağırdı ki. Siyah kurdeleli bir eteğim vardı birde çiçekli gömleğim. Çıkıp ben büyüyünce müzisyen olacağım dedirtmişti sınıf hocam. Oysa elimdeki şeyi fırlatıp kurtulmak için can arıyordum. Zaten sahneden çıkar çıkmaz hemen çıkarmıştım. Birde 19 mayısta koro olarak söyleyeceğimiz paragraflar vardı. Bazı kısımların altı çiziliydi vurgulu söyleyelim diye. Gece gündüz ezberlemek için o kadar çok çalışıyordum ki heyecanla. Atatürk ile ilgili bir çalışma duyunca kalbim duracak gibi olurdu heyecandan sevinçten çocukken. Hala da öyleyim. Sınıf öğretmenimiz bize öyle bir aşıladı ki Atatürk'ü. Hala Atamıza olan aşk bitmedi içimde. Yok din düşmanı yok ıvır zıvır. Ne derlerse desinler kimseyi dinlemiyorum bu konuda. İstedikleri kadar Atamıza düşman olsunlar. Kimse 23 nisanı kutlamazsa kutlamasın. Ben hala onun ismini duyunca çocuk gibi seviniyorum. Herkesin tercihi kendine. İsterse kimse ona saygı duymasın isterse kimse sevmesin. Ama kimse de kimseye özellikle bana Atatürk şöyle böyle demesin. Düşmanlığınızı kendi içinizde yaşatın.
En güzel anım ilkokul 1. sınıftaki ilk 23 Nisan kutlamamdı. İlklerin her zaman değerli olduğu bir gerçek ama benim için ayrı bir önemi daha vardı. Bir kız arkadaş vardı, ailesi ile ailem tanışıyordu ve misafirliğe gidip geliyorduk. Çocukluk ya işte, o kıza aşık olmuştum o yaşta. :-)
Kısmet bu ya 23 Nisan kutlamalarında öğretmeniminiz Sn. Gündüz Güngör, nur içinde yatsın, bizi eşleştirdi ve bayramda o kız ile dans ettik.
İşte böyle saf, güzel bir ve unutulmaz bir anıydı benim için.
hiç kimseye anlatmadım yıllarca şimdi ilk kez biriyle paylaşmış olucam. 3. sınıftaydım çok iyi hatırlıyorum. 23 Nisan gösterileri var dışarıda. Bizde bi kaç yaramaz öğrenci olarak müdürün dışarı çıkın uyarılarını dikkate almamış sınıftayız oyun oynuyoruz kendimizce. Ben hep o sınıftaki gizemli kız olurum. O günde çantama günlüğümü koymuşum (nedenini hatırlamıyorum) Sonra 2 yaramaz çocuk gelmiş çantamı kurcalamışlar. Başlamışlar okumaya. O gün ne kadar sırrım varsa öğrendiler. Onların yaptığına ağlamaktan 23 nisanı kutlayamamıştım bile. Neyse ki ertesi gün kimseye tek laf etmemeleri üzerine anlaştık. B nde artık günlüğümü heryere götürmüyor ve güzel saklıyorum 😅 En iyisi değil ama unutulmaz bir 23 nisandı
23 Nisan neredeyse hiç kutlamadım kutladığımda kötü geçti. hepimiz kocaman top sahasında dans edecektik ve sonra bir yerlerde yemek yiyecektik ama nedense halam daha dansımı bile yapamadan sıkıldığını söyleyip eve geri götürmüştü :D babam büyüüük ihtimalle yurtdışındaydı ve annemde iş arkadaşlarıyla ve çocuklarıyla başka 23 Nisan toplanması yapıyor olabilir, beni halam götürmüştü ve aylarca çalıştığım dansı bile edemeden eve döndüm. sonra ağladığım için beni mutlu etmek için yolda oyuncak bebek almış olabilir.
Sene 2004 falandı sanırım. Bizi her sene 23 nisanda Slav ordusu gibi toplayıp saatlerce sıra beklettikten sonra aşırı sıkıcı, saçma ve yeteneksizce okunan şiirlerin olduğu, ömrüm boyunca hiç ilgimi çekmeyen halk danslarının olduğu, çocuklardan toplanmış aşşşşırı kalabalığın içinde ezilme tehlikesiyle okulumuza yakın açık hava tiyatrosuna götürürlerdi. Küçük bir çocuktum. Katılım zorunlu ve kaçıp kendimizi kurtarmak için bir şansımız yoktu. Bizim ilkokul sınıf hocamız da bizi döverdi. Korkardık yani. 23 nisanda kar yağmıştı. Hiç unutamam. Evlere dağılmak birden serbest olduğu için çıkıp evime güle oynaya dönmüştüm. Ben liseye kadar okulu hiç sevmedim. En güzel anım da bu şekilde yırtmış olmak... 😅
İlkokuldayken ilk 23 Nisan gösterisine katılacaktık sınıf olarak ve bı gösteri hazırlamıştık ben her seferinde müziği kaçırıyodum ve hareketi yanlış yapiyodum ogretmenimiz sen yapamiycaksin galiba diyip duruyodu hayır öğretmenim yapicam diye diretmistim ve yapamamıştım:/
Herkesin keyfini kaçırmak için sokak çocukları hakkında içli bir şiir okumştum ve çok fazla kişi ağlamıştı. Çıkarken bir teyze yanımdan geçerken "bunlar da hep adam ağlatmaya çalışıyorlar!" diye söylendi. Teyzeleri kızdırmayı çok seviyorum bee
İlkokul öğretmenimiz zehir ederdi 23 Nisan ları. bize bayram olacağına velilere müdürlere gösteriler olurdu 2 ay öncesinden çalışmalar başlardı çocuk aklı stres sıkıntı olsa da bitse bayramlar geçerdi.
İlk okul birinci sınıf yarışmalar düzenlendi çok eğlenceliydi yoğur yeme yarışması balon patlatma şiir yarışması vardı ve hic unutmam herkes heceleyerek okurken şiiri ben ezbere okumuştum öğretmenimin gözlerindeki seninle gurur duyuyorum bakışı ✨
5. Sınıftayken her etkinliğe katıldım ve hepsini severek yapmıştım. Çok eğlenmiştim o gün. Kimse bize bir şey demiyordu bugün sizin bayramınız eğlenin diyorlardı ondan sonrakiler ise işkence gibiydi resmen aylarca prova yapmıştık
İlkokulda her 23 nisanda müdürümüz sağolsun ücretsiz pamukşeker mısır ve macuncu getirirdi ve hepsinde üçer beşer götürürdüm :))) bazılarını da yiyemeyip çantama tıkar eve gelince yerdim
Bi hoca yuzunden psikolojim bozuldu orta 1 de elimize ponpon verip Ahmet Kayanin agladikca sarkisin da gosteri yaptik mk hala atamiyorum o travmayi 😂😂😂
Ensar vakfında tacize uğramıştım. Harika bir gündü.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
+1 yıl
23 Nisan çalışmalari için stadyuma giderdik, hareketler esnasında eğilir kalkardık başka bir okuldan cocuk totoma patlican gibi demişti hic unutmam, lan el kadar çocuğuz nerden aklina gelir ki😒
Her 23 Nisan 'da şiir okur, koroda şarkı söyler ve dans ederdim. Arada da kısa gösterimli çocuk tiyatrolarımız olurdu. Hepsi de çok güzel zamanlardı. Çok dolu dolu yaşadığım zamanlardı. Ahh be ne güzelmiş oysa çocuk olmak...