Tabiiki ikisi de
Ama bir secim yapmak zorunda kalsaniz
Sizce hangisi daha önemli?
Ve neden sadece yonetmenler anılıyor bir filmle ilgili
Ama bir secim yapmak zorunda kalsaniz
Sizce hangisi daha önemli?
Ve neden sadece yonetmenler anılıyor bir filmle ilgili
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Değerli kardeşim, sorunu geç gördüm ama mutlaka yanıtlamak istiyorum.
Öncelikle ve şiddetle her ikisi için de eğitim almanı öneririm.
Son yıllarda gerekli gereksiz pek çok sinema televizyon eğitimi veren okullar açıldı ve maalesef bu okullardan çok az şey öğrenip mezun olanlarla dolu piyasa. Ama ben yine de eğitim almanın şart olduğunu öne sürüyorum. Mümkünse köklü eğitim kurumlarından birine girmeye çalış. İstanbul'daki sinema tv enstitüsü, Eskişehir'deki ve İzmir'deki 9 Eylül sanırım en köklü eğitim kurumları. Piyasada çok sayıda buralardan mezun, son derece yetenekli, bilgili arkadaşlarım oldu.
Fakat, yine de okulda alınan eğitimin yanı sıra herkes kendini ayrıca yetiştirmeli, okulda okuduklarıyla yetinmemeli. Bu ister senarist ister yönetmenlik için olsun, mutlaka ama mutlaka okulda öğrendiklerinle yetinmemelisin. Döne döne şunu söylüyorum: sinema tarihini, onun köşe taşı filmlerini, akımları izleyerek ve hakkında okuyarak herkes kendini yetiştirmeli.
Bir ara ben ve beş arkadaşım; bunlardan ikisi sinema tv mezunu, biri senarist, biri fotoğrafçı, biri yapımcı arkadaşımla haftada bir benim evde toplanıp film izledik. Lumiere Kardeşlerin 1895 tarihli Trenin Gara Girişi filmiyle başlamıştık. Gerçekte hepimiz bu filmi ayrı ayrı defalarca izlemiştik ama olsun, madem bir işe giriştik, en başından olsun istedik. Bu buluşmalar iki-üç yıl sürdü ve benim İstanbul'dan ayrılmamla sona erdi. O buluşmaları o kadar çok özlüyorum ki... Çünkü hepimiz birbirimizden çok şey öğrenmiştik.
Bu hikaye belki herkese ilham olur. Geçmişte burada yazdıklarıma da dönüp bakarsan sevinirim. Sana bol şans ve başarılar dilerim.