Bir Film Senaryosu Sarsıntıyla Uyanmak: Son Bir Adım İle Yeniden Doğmak!

Sarsılarak ve biraz da irkilerek uyandı bu sabah. Neden sarsıldığına anlam verememişti ama saate bakmak için telefona uzanıverdi. Henüz 4 sularıydı ve güneş doğmamıştı. O an aklına gün doğumunu izlemenin huzur verebileceği geldi. Kalktı, duş aldı. Çay demleyip termosuna doldurdu. Saat 8'de iş yerinde olması gerekiyordu. Henüz çok fazla vakti olduğunu düşünerek yanına çekirdek almayı da ihmal etmedi. Motoruna binmek için dışarı çıktığında sokakta servislerin kendilerini almasını bekleyen gündelik tarla işçilerini selamladı. Bugün çok daha enerjik hissediyordu. Bildiği çok güzel bir tepe vardı. Üstelik bu tepe bir parkın içindeydi ve iş yerine giden yolun tam üstündeydi. Bütün düşüncelerden arınmış bir şekilde, sadece bugüne kadar burada gün doğumunu izlemenin neden aklına gelmediğini geçiriyordu içinden. Karanlıkta sokağı aydınlatan sokak lambalarının civarlarında bir kenara kıvrılmış uyuyan sokak hayvanlarına denk geliyordu. "Ah, özgürlük bu olmamalı," diye homurdandı.

Tepeye yetiştiğinde henüz karanlıktı. Park bekçisine selam verdi. Ufak bir diyaloğun ardından çay ikram edip yalnız kalabileceği ve gün doğumunu net bir şekilde görebileceği bir yere geçti. Yalnız kalınca yine kafasını kurcalamaya başlayan soru işaretleri belirmeye başladı. Kararını gün doğumuyla birlikte verecekti. E-postayı tamamen unutacak ve kesinlikle cevap vermeyecekti. Kabuk bağlamış yaraları tekrar kanatmanın bir anlamı yoktu sonuçta. İçinde sıkışıp kaldığı kısır döngüyü kırmayı deneyecek ve insanlara tekrar güvenmeye çalışacaktı. Ama eski ihanetleri asla unutmayacak, temkinli olacaktı.

Bu düşüncelerin arasında süzülürken güneş henüz görünmese de ortalığın hafiften aydınlanmaya başladığını fark etti. Sanki her geçen dakikada omuzlarındaki yükler kalkıyor, güneşin doğuşuyla hafızasındaki acı veren anıların silinmesi eş zamanlı ilerliyordu. Güneşi kendine benzetti bir an için. Her sabah bıkmadan usanmadan işini yapmak için geliyordu. "Bir şehirde ateş etmişler ama vuramamışlardı bile," düşüncesini aklından geçirip bir kahkaha patlattı.

Telefonu motorunun arasına sabitleyip güneşin doğuşunu kaydedecekti. Yüzünü kameraya döndü ve sizinle göz göze gelip anlatmaya başladı;

"Beni izlediğinizin farkındayım. Ben de sizler gibiyim aslında. Acılarımızın renkleri değişik olsa da ruhen aynı duyguları, aynı kırıklıkları paylaşıyoruz. Bugün, hayatımda yeni bir sayfa açmaya karar verdim. Geçmişin gölgelerinde yaşamaktan vazgeçeceğim. Her sabah doğan güneş gibi, ben de yeniden doğacağım. İhanetler, acılar ve hayal kırıklıkları geride kalacak. Artık yaralarımı sarmaya, kendime ve başkalarına yeniden güvenmeye çalışacağım. Benzer şeyleri yaşıyorsanız ve hâlâ kırgınsanız, siz de başkalarına şans tanımasanız da kendinize yaşama ve hayattan keyif alma şansı tanımalısınız."

Güneş tamamen doğduğunda, motoruna binip iş yerine doğru yola koyuldu. Yolda, günlük telaş içindeki insanları, uykulu işçileri ve sokak hayvanlarını selamladı. Hayatın akışı, onun içinde yeni bir enerjiyle yankılanıyordu.

İş yerine vardığında, mesai arkadaşlarıyla selamlaştı ve işe koyuldu. Zihnindeki karışıklıklar azalmış, içindeki huzur artmıştı. Gün boyunca işine odaklandı, verimli ve enerjik bir şekilde çalıştı. Öğle yemeğinde, iş arkadaşlarıyla sohbet etti, şakalaştı ve güldü.

Mesai bitiminde, eve dönmek için motoruna bindi. Eve vardığında, kapının önünde onu bekleyen Sütlaç'ın tekrar döndüğünü gördü. Kedisine sarıldı ve ona mama verdi. İçeri girip televizyonun karşısına geçtiğinde, gün boyunca hissettiği dinginlik ve huzur, şimdi daha da derinleşmişti.

Bir süre sonra yatağa uzandı. Aklında hâlâ yeni kararları ve umutları vardı. Gözlerini kapatırken, yeni bir günün getireceği güzelliklere hazırdı. Artık geçmişin gölgelerinde kaybolmak yerine, geleceğin aydınlık yollarında yürümeye karar vermişti. Gözleri kapanırken, içindeki huzur dalgası onu derin bir uykuya sürükledi.

''Şimdi al yalnızlığımı ört üzerine Olric. Belki o vakit bırakıp her şeyi gelirim bir yerlerden başlamak için yeniden''.
Oğuz Atay- Tutunamayanlar

#Yeterhayeterhayat