Acı Çekerken Ağlamak Kolaya Kaçmaktır!

Sizin boğazınız düğümlecek kadar canınız yandı mı hiç? Gözyaşlarınız hıçkırıklarınız ile anlaşıp boğazınıza dizildi mi? Ağlayamadığınız ama acınızı hat safhada yaşadığınız anları anlatabilir misiniz?

En kolayıdır aslında acı çekerken ağlamak.

Şimdiye kadar hep kolaya kaçmışım, yeni fark ettim. Yüreğimin acısı göğün tavanına ulaştığında anladım, gerçek acıya ağlanmaz, ağlanamazmış. Susulur, boğazında düğümle yutkunulur, ama konuşulamazmış.

Sevdikleriniz arasında seçim yapmak zorunda kaldınız mı hiç?

Yutkunamayacak kadar acıdı mı canınız? Terkedilmekten daha betermiş, anladım. Bunun tarifi yokmuş. Size el altından sunulan iki seçenekten birini seçmek zorunda kalmak, ve her iki seçenekte de ağır kayıplara uğramak... Hangisi daha büyük bir acı ki? Gitmek mi, yoksa vazgeçmek mi?

Boğazım düğümlendi bugün benim. Ağlayamadım. Konuşamadım. Bakamadım. Sus-a-madım. Hiç bir şey yapamadım.

Ne kadar da kötüymüş. Bir kapana sıkışıp kalmak. Gitmek isteyip gidememek, kalmak isteyip kalamamak. 'Neden' ler arasında boğulmak gibi bir şeymiş bu. Ne kadar da yoruyor, nasılda hırpalıyormuş yüreği. Yüreğim zaten kan revan yeri...

- F. T. B. -