Karanlıktaki Çığlık

Üzerimde felaket bir halsizlik vardı. Pazartesi sendromu denen durum bende fazlasıyla vardı gazete mi okurken kahvaltımı yapıyordum birden çalan telefonla yerimden fırladım telefondaki nişanlım Caner'den başkası değildi "çıktın mı evden aşkım? Hadi bugün toplantı var sakın geç kalma seni seviyorum" bende seni demeye kalmadan telefon kapandı.Artık alışmıştım bu duruma... Hemen üzerimi giyindim arabaya bindim acele ile. Önümde motorlu iki kişi vardı bir kız bir erkek sevgili oldukları belliydi özellikle kızın ellerindeki çiçekler bunu açıkça belli ediyordu... İç geçirdim keşke dedim keşke onlar kadar aşık ve özgür olabilsek ne kadar mutlu görünüyorlardı. Bütün bunları düşünürken karşıma bir çocuk çıktı çarpmamak için direksiyonu kırdım...

Gözlerimi açtığımda hastaneydim...

Annem yanımdaydı ağlayarak ellerimi tutuyordu. "Kızım neden?" dedi ne neden anne ne oldu dedim. Neden intihar etmek istedin dedi az çok hatırladığım kadar olayı anlattım. Annem delirmişim gibi bana baktı "kızım polisler kamera kaydına baktı önünde çocuk falanda yoktu" dedi. Affalladım. Anne gerçekten çocuk vardı önümde yoksa neden direksiyonu kırayım dedim heyecanlı şaşkın ve bir şekilde.Tam bu olay üzerine polisler geldi herkes intihar etmek istediğimi düşünüyordu. Kimseyi inandıramıyordum kamera kayıtlarını izlemek istedim. İzleyince korku ve telaş oluştu içimde soğuk bir ürperti vardı ne yapacağımı ne düşüneceğimi bilemeden annem ve nişanlım evin yolunu tuttum.

Bahçeden gelen sesler ...

Gece gözüme uyku girmiyordu sağa sola döndüm olmuyordu bir türlü uyuyamıyordum hayal görmüş olamazdım çocuk vardı emindim bunları düşünürken bahçeden ağlama gibi sesler geldi sokaktan geçenlerin sesidir diye umursamadım ama sesler gittikçe artıyordu... Ağlama sesleri yerini sert kalın gayet cinnet geçirmiş birinin bağırması gibi garip seslere bıraktı. Tüm cesaretimi topladım pencereden bağırdım kim var orada diye. Ses gelmedi epey korktum tam cesaretimi toplayıp aşağı ineceğim anda arkamı dönmemle annem ile karşı karşıya geldim.

Annemin değişik tavırları...

Anne ödüm patladı neden sessiz geldin dedim. Uyuyorsundur diye dedi. Neyse anne aşağıda garip sesler var korkuyorum dedim.

Annem kahkaha atarak bu daha senin iyi günlerin şimdi yat uyu dedi. Baya şaşırdım şaka yapıyor diye düşündüm ama korkmuştum. Sabahladım uyandığımda annem kahvaltı hazırlıyordu. Uyanmış mı benim prensesim diyerek gülümsedi. Bende gülerek dün o prensesi çok korkuttun dedim.

-Nasıl yani annecim?

+Anne dün odama gelip şaka yaptın ya

-Kızım kafayı yedin heralde dün ben evde bile değildim teyzen rahatsızdı onu yokladım sana haber verecektim uyandırmim dedim.

Gözlerim doldu deliriyor muydum ? Allahım bu nasıl bir şeydi nefes alamıyordum...

Devamı beğenirseniz yarın :) ikinci bölüm de bitirmeyi düşünüyorum bu hikaye tamamen hayal ürünü ve içerisinde aşk korku hüzün karışık bir şey yapim dedim inşAllah beğenirsiniz tabi Ceysess abi kadar olamam ama neyse :)

Ve ona buradan sesleniyorum artık yazsan şu hikayenin sonunu meraktan çatladıkk :D

Okuduğunuz için teşekkür ederim 😍😊