Karanlık Geceler - +18 Korku

Vaktiniz var ise okursunuz

Önceki bölümler için tıklayınız

Işığı açtığımda yatağımın üzerinde yorgan, yastık ve nevresim takımından başka hiçbir şey yoktu. Derin derin nefes alarak, gözlerimi sadece bir noktaya dikili bir şekilde tutuyordum. Sağıma veya soluma bakmaya korkuyordum bir şey görme ihtimaline karşı. Ne yapmam gerektiği hakkında hiçbir fikrim yoktu. Az önce olanlar gerçekti. Ben yeğenimle konuştuğumdan emindim. Yatağa oturdum ve başımı ellerimin arasında sıktım. Dizlerim istemsiz titriyordu.

Bir şeyler yapmam gerekiyordu

Delirdiğimi düşünmeye başladım. Beynim bana oyunlar oynuyordu. Durum daha da kötüleşmeden bir çare bulmalıydım. Daha önceki olayları bir şekilde atlattım ama bu durum farklıydı. Yeğenime dokundum az önce. Onu hissettim yanımdaydı. Nefes alışı, konuşması her şey gerçekti. Onu görmeliydim. Önce bir sigara yaktım. Ablam evin içinde sigara içirmiyordu ama umrumda değildi. Sigaradan derin bir nefes alarak odamdan çıktım. Ablamla eniştemin odalarının kapısı kapalıydı. Yeğenimin odasının kapısı açık ve gece lambası yanıyordu. Uyuyup uyumadığından emin olabilmek için odasına girdim ve baş ucundaki komidinin üzerine oturdum. Yüzüne baktım ve melek gibi uyuyordu. Birden bire gözlerini açtı ve hiç şaşırmadan;

-Dayı odamda sigara mı içiyorsun?

Evet

-Annem çok kızar ama biliyorsun, değil mi?

Biliyorum yavrum, biliyorum dedim ve odasından çıktım. Eğer birisi benim odama girse ve baş ucumda beklese, bende uyansam bu kadar sakin olamazdım. Son cümlesinden sonra diğer tarafa döndü, yorganı boynunun altında elleriyle birleştirdi ve çok sakin bir şekilde uyumaya devam etti.

Evden dışarı çıktım

Ne yapacağım ve nereye gideceğim hakkında hiçbir fikrim yoktu. Şuursuzca sokaklarda gezmeye başladım. Hiç insan yoktu etrafta. Ne ile karşılaşacağımı bilmediğim için kalabalık olmasa bile insanların olduğu bir yerlere gidebilmek için caddeye doğru yürüdüm. Cadde de karşılaştığım ilk taksiye bindim ve sadece "sür" dedim. Taksici bu kaba tavrımdan dolayı "Nereye süreyim birader" diye sertçe karşılık verdi. Bende "nereye istersen oraya" dedim. Taksici kafasını iki yana sallayıp küfürlü bir şekilde "çattık mk gece gece" dediğini duydum ama umursamadım. 15-20 dakikalık bir yolculuktan sonra merkezi bir yerde beni bıraktı ve insanların arasında öylece yürüdüm.

Bir yerde oturmalıydım

Gördüğüm ilk restauranta oturdum. Menüye baktığımda alkollü içecekler kısmını görünce dayanamadım. Ne olacaksa olsun dedim. İçsem de içmesem de bu olaylar peşimi bırakmıyordu nasılsa. İçki gelir gelmez içtim ve yenisini sipariş ettim. Hatta garsona "sen en iyisi şişeyi getir" buraya dedim. Şişeyi getirdi ve çok hızlı bir şekilde çok fazla içtim. Başım dönüyor ve sakinleşmiştim. Hesabı ödedim, tam çıkacakken bir kadın istersen sana eşlik edebilirim dedi. Sarhoşluğumun etkisiyle, alaycı bir şekilde;

-Ne yapacaksın bana

Ne kadar paran olduğuna bağlı

-Onlardan mısın sende?

Kimlerden miyim?

-Onlardan işte

Kimlerden be adam yürü git gerizekalı' mısın, nesin? dedi ve gitti yanımdan. Bende yürümeye devam ettim.

Sabah oldu

Sabaha kadar gezdim ve iş yerime gittim. Akşama kadar uyuklayarak geçirdikten sonra tekrar ablama gittim. İnanılmaz derecede yorgun ve yıpranmıştım. Önce duş aldım ve sofraya oturduk. Eniştem garip garip bana bakıyordu ama bir şey söylemiyordu. Çünkü hiç konuşacak halde olmadığım anlaşılıyordu. Ablamla birbirlerine bakıyorlar, yüz ifadelerinden bana acıdıkları belli oluyordu. Yemek faslını bitirip hemen uyumak istiyordum ama bir türlü rahatlayamıyordum. Yine bir şeylerle karşılaşacak olmamın korkusu beni çıldırtıyordu.

Yeğenimin garip davranışları

Durup, dururken ablama "anne ben bu gece sizinle yatacağım" dedi. Sebebini sorduklarında gözlerimin içine bakarak "hiç anne, canım öyle istiyor" dedi. Bu sırada enişten ve ablam bana baktılar aynı anda. Kendimi acayip bir şekilde rahatsız hissettim. Onlarda rahatsız oldular. Yeğenimin benden korktuğunu düşündüler. Masadan sinirle kalktım ve odama gittim. Yatağıma uzandığım gibi uyumuşum. Gece odamın ışıkları açıldı ve eniştemle yeğenim odaya girdiler. Enişten yeğenime;

-Bak kızım uyuyor dayın, korkacak bir şey yok

Ama baba dün gece odama girdi

-Kızım anlattın ya sabah

Anlattım baba ama korkuyorum yine de, söyle gitsin buradan, uyandıralım

-Dur ben anneni çağırayım dedi ve odadan çıktı eniştem. Ben her şeyi duyduğum halde uyuyormuş gibi yapmaya devam ettim. Yeğenim baş ucuma kadar gelip uyuyup, uyumadığımı kontrol etti. Uyuduğumu anlayınca da anlamsız kelimelerle bir şeyler söyledi. Tam kalkacaktım ki ablamla eniştem girdiler odaya.

-Kızım bırakta uyusun dayın

Uyuyor zaten anne merak etme, yemedik kardeşini

-Ne biçim konuşuyorsun sen, terbiyesiz çık çabuk odadan diye bağırdı ablam ve ben kalktım yataktan. "Neler oluyor?" dedim ama karanlıktı. Işıkları açtım ve panikle evin içinde dolanmaya başladım. Ablam ve eniştem uyuyordu. Yeğenim odasında bile yoktu.

Ama az önce gördüklerimin yalan olması imkansızdı

Muhtemelen bu olayı planlamışlardı. Beni delirtmeye çalışıyorlar. Neden olduğunu bilmiyorum ama annem ve kardeşimde bu olayın içindeydiler. İlk yaşadığım olaylarda da annem ve kardeşimle de aynı evdeydim aslında. Sabah ilk uçakla gittiler anneannemin yanına. Sonra bana hiç gitmemiş gibi davrandılar. Annemin hastalık olayı da tamamen kurmaca. Hepsi birlikte tüm bunları planladılar ve üzerime geliyorlar. Geceleri halüsinasyonlar görmem için yediklerime ve içtiklerime ilaçlar katıyorlar. Ben bunun hesabını sormalıydım hepsinden. Ablamla eniştemin odasına girdim, ışığı açtım ve "kalkın lan" diye bağırdım. Yeğenim anında ağlamaya başladı. Eniştem yataktan kalktı ve korku dolu gözlerle bana bakarak ne olduğunu sordu. Bende koşarak mutfağa gidip ekmek bıçağını aldım ve "ne olduğunu siz anlatacaksınız" dedim.

Devam edecek...