Kalsan olmaz mıydı-4...

Gözlerim o an sadece dudaklarına kilitlendi... Bıraktım gözlerini izlemeyi... Kalbin gözünde yansıyordu, orada ben vardım buna emindim... Ama bu beynin nasıl bir cümle kuracaktı acaba... Yalnız benim dudaklarım titrer sanardım ben sevgilim... Yeter titremesin dudakların... Söyle artık... Ne ise bu "gerçeğimiz"...

Adımı bile tamamlayamadan daha, gözlerin sel oldu... Boynuma sarıldın... Tutamadım bende kendimi, ama o kadar ağlamadım... Şimdi gerçekler senin zihninde, hülyalar benim zihnimdeydi... Yer değiştirecek miydi acaba? Bu düşüncelerimiz.. Gelecek hayallerimiz... Göz yaşların omuzlarıma döküldü sevgilim... Beni bu azaptan kurtar ne olursun...

Sonunda girdin cümleye... "Ben, şey ben, benim, benim bir" dedin ve tıkandın... Ben sana "evet sevgilim evet dinliyorum devam et" dedim... "Bana cüzdanını ver dedin" ne olacaksa cüzdan da verdim... Alıp çantana koydun.. Çantana sımsıkı sarıldın... Gözyaşlarını sildin... Yere bakmaya başladın.. Bir ciddiyete büründün... Parmakların oyun oynamaya başladı, kendi kendiyle....

Hiç duraksamadan direk söyledin bu sefer... "Benim hayatımda biri var"................. Etme, ne olur etme, ben ne yaparım etme, bu çıkış değil... Bu çöküş... Bunu yapma... Bunun sonu, sonucu, sonsuzluğu yok... Bunun sonunda kurulacak cümle yok... Gidilecek yol yok... Kölen olayım bu anı silelim... Beni vur bunu söyleme...

Evet, şok geçti ömrümün o en zor "30 saniyesi" bitti... Söylenecek belliydi... Ve söyledim de sana... Hem de büyük bir ciddiyetle... "Ben seni çok seviyorum, ama bu geçer zamanla... Kendine çok iyi bak... Sana hayatta başarılar dilerim... Benden yana hakkın helal olsun... Rabbim mutluluğunuzu daim eylesin..." Bütün iyi Dileklerim bitti sonunda...

İnsan kaç yılda, kaç yaş olgunlaşırdı? Olgunlukta 10 basamak birden atlanır mıydı? Saçlar ağarmadanda, kalp ağarır mıydı? O çok seven deli aşık, bir heykel ciddiyetine bürünür müydü? Olmaz dediğimiz, neler neler oluyormuş meğer... Yol buraya kadardı... Artık bırak gideyim...

Cüzdanımı ver hadi gitmem lazım!!! Burada bu halde böyle kalamam... Bütün iyilikleri bir celse de döktüm... Sıra başka şeylere gelmesin işte gideyim... Bak duruşum bozuluyor yapma bunu, az önce bir karar aldım gideyim... Evet.... Bırakmadın sevgilim... Aynen öyle bırakmadın... Sen ne kadar yandın bilmiyorum... Ben işte asıl o an yandım... Bırakacaktın... Gidecektim... Her şey bitecekti...

Konuşmaya başladın sonra.... "Ben o görüştüğüm kişiyi sevmiyorum" dedin... "Benim için o hevesti" dedin... "Ben seni istiyorum..." Dedin... "Gitme" dedin... Gözlerimin içine bakarak söyledin... Bana dokunarak söyledin... Kalbimi okşayarak söyledin... Söylediğin her söze kanacak birine, bunların hepsini söyledin...

Hatırlıyorsun... O an gözlerimi kapattım... Hayal ettiğim tek şey vardı... Sadece tek şey... Geriye dönüp, hızlıca bahçeden çıkıp... Koşarak uzaklaşmak... Yolda telefonumu kırmak... Elbiselerimi yırtmak... Sonsuzluğa haykırmak... Bir arabaya çarpmak... Çarptığı gibi ölmek... Ve mezarımın başında seni görmek...

Ya ben ne yaptım sevgilim hatırlıyor musun? Gidebildim mi? Kalabildim mi? Devam edebildim mi? Koşabildim mi? Ya da kaçabildim mi? Herşeyden... Herkesten... Sevmekten... Sevilmekten... Özlemekten... Özlenmekten...

Devamı gelecek... (yenilerinden haberdar olmak isterseniz yorum ekleyin. Yazdıkça haberdar ederim...)

Kalsan olmaz mıydı-1...

Kalsan olmaz mıydı-2...

Kalsan olmaz mıydı-3....