Kalsan olmaz mıydı-5

Kaçamadım tabiki sevgilim kaçamadım.... Senden, hayalinden, gelecekten kaçamadım... Bırak cüzdanımın sende kalmasını, ben bile sen de kaldım... Ben de ben kalmadı ki... Bir ihtimal doğdu çünkü... Sahte kalelerden olabilirdi, yapmacıkta gelebilirdi... Ama sana kanmak istiyordum sevgili....

Bütün ağlamalarımız bitti... Gözyaşlarımız mendilimize dökülünce geçti... Toprağı suya doyurunca, hasret bitti... Gülen, ağlayan, mutlu olan, kahrolan bir günü yaşadık o gün seninle, hem de aynı gün içinde... Sonu olmayan bir yolculuğun başlangıcınaydı belki.....

Hava kararıyordu sevgilim... Kısıtlı vaktimizin ve bize ayrılan sürenin sonuna gelmiştik... Biz perdeleri kapatıp ayrılacaktık ve yeni sevgililer bu sahnede yerlerini alacaktı... Üzülecekti, ağlayacaktı... Pardon bir an aklıma gelmedi!!! Belki de gülecekti, mutlu olacaktı... Daha neler neler....

Ellerini uzattın, bende uzattım tabiki... Daha sonraları en sevdiğim "insansı" eylemi başlatıyorduk... Elele tutuşup, bir yolu sonuna kadar birlikte yürümek... Ama sonuna kadar... Hissettiğin her şeyi avuçlarında hissetmek... Avuçlarıma aldığım elinle, kalbimi titretmek... Arada bir avuçları daha sıkı sarmak... Parmakları gevşetip, tekrar sımsıkı sarmak... O kadar güzeldi ki sevgilim...

Yurda çok az kalmıştı ve ellerini bıraktım... Çok zordu "bırakmak" o ellerini ve seni... İnan çok zordu... Seni göndermemenin bir yolu olsa bunu ile o an isterdim... Ben yine gidişini bekledim... Ağır, mutlu, heyecanlı bir yürüyüştü seninkisi... Gözlerim zihnime her saniyesini kaydetti... Hafızama bir güç ve bir kuvvet geldi... Ben de ayrıldım senden sonra oradan...

Odama geldim ve düşünmeye başladım tüm günü... Aradığım tek cevap vardı sevgilim... Tek cevap... "Biz artık sevgili miyiz?"... İnan bulamadım cevabını, arayıp soramadım da... Günü tek tek canlandırıp kurdum kafamda, ama nafile... Peki, sana ne diye hitap etmeliyim? Ne semeliyim ki, hem gider, hem kalır pozisyonda olasın...

Çok düşünceliydim o gece... Yatağımın ve yorganımın ızdırabını hiç sorma... Hevesim mi? Kaçmıştı ne... Dumura uğramak mı desem ya da... Hiç umulmayan bir durum, hiç umulmayan bir tepki... Beni seviyordun, elini tutuyordum, ama bir başkası vardı... Kafayı ha yedim, ha yiyeceğim...

Kaldığın günleri kazanç mı? Saymalıydım... Gideceğin günleri kayıp mı? Bilemedim... Ben neydim bu durumda, ya da sen kimimdin... Çok zormuş sevgilim, ilk sevmenin bu ilk yokuşunda, daha en başından "yorulmuştum"... Sabahlar zor oluyor... Okul boş boş geçiyordu... Sen yanımdaydın, ama içim huzurlu değildi...

Sabahları uyandığımda telefonuma bakıyordum, "sevgilim" mesaj göndermiş mi? Aramış mı? Diye... Ama yoktu... Sinirlenip akşama kadar telefonu kenara koyuyordum, içimden hep "defalarca denemiş, ama ulaşamamıştır" diyordum, ama telefona baktığımda, "sen" yine yoktun... 1,2,3,4,5 derken hafta yine yapayalnız geçti işte...

Bir gece bir mesaj geldi sonra... Senin kararsızlığın benimkini geçmişti belli... Kendimi yiyip, bitirirken ben, sende de durum hiçte farklı değilmiş... Mesajda, "saat 11 de çamlık ta buluşalım mı?" Dedin... O içi karanlık ve kararsız bulutlarla çocuğu, tekrar sevindirdin... Bir haftamın özeti, özlemi, yarası sendeydi... Önemli olan sendin... Ben sadece hikayeydim...

Kalsan olmaz mıydı-4

Bundan önceki bölümleri, yukarıdaki linkten takip edebilirsiniz... Bundan sonraki bölümler için yorum eklemeniz yeterli...

devamı gelecek...