Sevgililer Günü

Kalsan Olmaz mıydı?

Kalsan olmaz mıydı...
Hayatın ve yolun başındaydık işte sevgilim hatırlıyor musun? Ben ne olduğunu bilmez deli serseri... Sen gördüğüm en güzel kalpli peri.... Önce ürkek bakışmalar... Sonrasında platonik yaşanacak büyük bir aşk umudu... Bir gün başlamayacağını bilerek deli gibi sevmek... Beni asla sevmeyeceğini bilerek başlamak... Sonra ergen aklımda bir "cahil cesareti" .... Hadi dedi kalbim, ne kaybedersin ki?...


Kalsan Olmaz mıydı?


Sırılsıklam bir yastıkla sabahladığım gecenin sabahındaydım... Kaybedeceğim her şeyi göze aldım... Sana gelip "canına can olur musun?" Diye soruyor dediler benim için... Bilirsin ben utangacımdır... Nasıl kendim söyleyeyim ben... Terlerim, dudaklarım titrer, yüzüm kızarır, yere bakarım... Kolay değilmiş evet bunu anladım... İlk teklif, ilk ret😀😀😀 Ama bir tepki yok çok şükür... Yine şükredecek bir şeyi nereden bulduysam işte....

Kalsan Olmaz mıydı?


O zaman bilmezdim bir kadının ne dediğinde, ne anlama geldiğini... "Bükçe dili" nedir anlatmamıştı babam... Yaşayarak öğrenecektim elbet... Hayır cevabını almasına rağmen umut besler mi insan? Bu nasıl poliyannacılık... Benim olmasanda, sende bana ait bir şeyler olsun istedim... Ben unutmuyorum, sen de unutmadığımı unutma diye.... Niyetler başkaydı, ayrı ayrı dünyalardı.... Olmazlar oldu, kader buluşturdu... Mucize arar ya insanlar inanmaya... Mucize buydu işte... Üzerinden yıl geçmeden daha, aynı şehir ve sadece sen ve sadece ben...

Kalsan Olmaz mıydı?


Hatırlarsın değilmi? O numaranı isteyişimi☺️☺️☺️ O kadar 4 lü numarayı nereden bulduysan artık... Kalbim bu iş olacak diyordu artık... Deli bir çocuk vardı... Tüm nefeslerini senin yanında almak istiyordu.... Ah birde resmin olsaydı da görseydin; bir kalbin üzerinde her daim olmak nasıl bir şeydir...

Kalsan Olmaz mıydı?
Numaralar verildi, zamanlar geçti... Telefonlar çalmadı... Hadi ben seni kaybetmekten korkuyorum... Sen neyden kortun ki sanki... Ben unuturdum her kötülüğü biliyorsun... Ben unuturdum her olayı... İçmeden sarhoş olduğum bir cuma gecesiydi... Aradım, açtın, sende heyecanlıydın kabul et ama... Sende telaşlandın... "Konuşamayacağım(kalbim duracak) yazsam olur mu?" Dedim.. İyiki "olur" dedin yoksa gencecik bir ölüm olacaktı...
Kalsan Olmaz mıydı?
Nasıl diyeceğini, ne diyeceğimi bilmeden, bir buluşma hayali.... İçine atılmış tüm kahırların izahı belki de... Bir cesaret "yarın buluşalım mı?" Sorusu.... Kız evinin, naz evi olması gerçeği ve sonunda bir saat belirlenmesi... Ne kadar zor zamanlardı onlar değil mi? Hiç bir şeyin kolay tüketilmediği... Her şeye sahip çıkıldığı zamanlar...
Kalsan Olmaz mıydı?
E biliyorsun sende, yalan söylemeye gerek yok... O gece uyuyamadım... Nasıl desin adam yüreği sana "ağlamadım ne ağlaması" ..... O saat kulesinin altına giderken, ayaklarım boşalacaktı... Ulaşana kadar avuçiçlerim terledi... İyiki geç geldin... Ulaşır ulaşmaz karşılaşacağız diye baya stres yapmıştım...
Kalsan Olmaz mıydı?
10 dedik ama 10 dakika geciktin biliyorsun değil mi? Affettirecek tek bahane vardı.... Oda dünyanın en güzel bayanını bekliyor olmak... Tabiki zahmeti, dikenli yolu, ağrısı sızısı olacaktı... Ve geliyor benim uğruna dünyaları karşıma aldığım kadın... Çevre de tanıdık olmaması da başka bir güzellik... Bilirsin yanyana gelmemiz her açıdan sakattı...
Kalsan Olmaz mıydı?
İkimiz başbaşa ilk cümlesi kuruldu "merhaba" dan oluşan en uzun ve en güzel cümle... Bir el bu kadar sıcak olur muydu? Kalp bu kadar fazlaca çarpıntıya hazırlıksız yakalanır mıydı? 50 metrelik cafe yolunda, "izafiyet kavramı" iliklere kadar hissedilir miydi?


Kalsan Olmaz mıydı?


Ve bulduk bir cafe, "şey(keşke burada şey yerine bir tanem diyebilseydim) buraya oturalım mı?" keşke bu sözcükler bari nefesim kesilmeden, net bir şekilde ve anlaşılacak şekilde çıkabilseydi dudaklarımdan... Burada sana teşekkür etmem lazım tabiki... Senden önce cafeye gitmediğim için, bildiğim tek yerdi... İkiletmeden "tamam" dedin.. Ya olmaz desen, nereye gidecektim acaba...

Kalsan Olmaz mıydı?


İlk buluşma, ilk heyecan, sık tuvalet molaları... Gözlerin sağa sola kayması(karşı karşıya oturmasaydık keşke...) hiç hazır olmadığım bir duyguya giriş yapacak olmanın telaşları bunlar... Çok sevmiştim alışkındım... Hatta zihnimde her şeyi kurmuştum... Bir kağıda yazıp çalışmıştım.. Sen susacaktın... Ben kendimi anlatacaktım... Her gece birlikte uyuduğum kadını, her sabah uyandığımda yatağımda olmayışını... Ne çok tümcelerim vardı, ama hepsi sana dair...

Kalsan Olmaz mıydı?
Siparişler için geldiler... Ben direk "seninle aynı olsun" dedim... Seninle her şeye razı oluşumun ıspatıydı... Ne seçtiğini hatırlamıyorum bile... "Evet seni dinliyorum" dedin.. Bu ne kadar da ciddi bir 3lü kelime dizilimi... Kullanmasan olmaz mıydı? Bak yine kızdım... Ama kendime... "Anlatayım mı istiyor musun?" Dedim "evet" dedin....
Kalsan Olmaz mıydı?



Devamı gelecek....

Kalsan Olmaz mıydı?
Cevapla
Dizi Soruları Telefon Soruları İş Soruları