Ailem bana cok karışıyor onun için içime kapanıyorum hayatdan kopuyorum lütfen yardım !?

merhaba arkadaşlar ben İstanbul'da yaşıyorum 19 yaşındayım ve tekim yani abim ablam kardeşim felanda yok arkadaş felanda yok biraz asosyalim denilebilirim sadece ailem var annem babam kendimi bildigim günden beri istanbuldayım gitdigim yerler belli yaptıklarım belli hayatımda degişiklik olarak hıç birşey yok ölü gibiyim. onun için ben cok sıkıldım hayatdan aldıgım nefesten herşeyden ben kendime güvenen özgüveni olan kendi ayakları altında durmak istiyorum ailemden yanlız İstanbul dışı istedigim yerde yaşamak istiyorum başka hayallerimde var gidecegim şehirde onları gercekleştirmek istiyorum hayatıma yön vermek istiyorum kendi hayatımla ilgili özelimle ilgi babamda olsa hesab vermek istemiyorum yedigim içtigim herşeye cok karışıyorlar beni oyuncak gibi görüyorlar istedikleri gibi oynayacaklar istedikleri gibi söz gecirek veya yönetecekler hatda evlencegim kızı bile ailem bulacak bana o derece! ben kendimi bildigim günden beri yanlızım hemde cok uzun süredir dinmeyen aşk acımda var yaptıgım hatalarım vs zor dönemlerdeyim iyi degilim ama aileme caktırmıyorum bazen patlıyorum ama şansıma anlamıyor neyse babamı iyi tanırım seni evlatlıktan red ederim der niye kendi hayatıma yön verdigim için başka yerde yaşamak istedigim için hayallerimin peşinden gitdigim için neyse nedeni önemli degil ben acıktan okuyorum biraz param var 8 milyar gibi hayallerim için biriktirdim iş bulup calışırım başımın caresine bakabilirim birazda zoru görmek istiyorum hep ailem baktı bana rahattım herşeyde.
sizce nasıl konuşmalıyım ailemle kalplerini kırmak istemiyorum kaybetmek istemiyorum ama ben gidiyorum dedigim zaman sanki terk ediyormuşum gibi tepki gösterecekler iyi tanıyorum ailemi belkide dövecek özellikle babam ama gitmem şart eger gitmezsem intihar ederim kendime zarar veririm vizcad hesabı cekiyorum yaptıgım bazı hatalar yüzünden bir kızın istemeden ahını aldım peşimi bırakmıyor hayatımın hatasını yaptım onun için gitmek zorundayım