ailem beni günden güne intihara itiyor, hergün baskı ve sözlü şiddet görüyorum. 18 yaşında gencecik bir kızım onlar yüzünden ciddi dercede panik atak oldum, psikolim bozuldu.. 15 yaşımda okuldan ayrıldım, psikolojik sebeplerden kaynaklı.
son günlerde de, ev işine taktılar sürekli olarak “ev işi yap gözümüze gir, ve annemin bitmek bilmeyen bedduaları suçsuz yere suçlu noktasına koymaları, en ufak bir şeyde Çok yaşa, neden yaşıyorsun demeleri, bir anne evladına hayatın b^k olmuş daha ne yaşıyorsun der mi? ve bunlar gibi tonlarca söz. 18 yaşında bir kızım 19 olacağım bir ay sonra, yaşımı bile sürekli eleştiriyorlar 19 yaşındasın niye yaşıyorsun, senin yaşındakiler evlendi, neye yararsın dayanamıyorum arkadaşlar. Dayanamıyorum! Her şeyimi eleştiriyorlar, sürekli ezip aşağılıyorlar bir aile evladına bunu niye yapar ya. Çocukluğumu elimden aldılar gençliğimi alıyorlar şimdi de elimden. Dışarı çıkamıyorum, ev işi gör evi temizle çay getir çay götür yemek yap bulaşık yıka kendimi kötü hissediyorum.. yaşıtlarım üniversite bitirdi, benim durumuma bak. Korkak oldum, iş bulma yerine gittim bir çare lise mevzunu istiyorlar çok koyuyor.. hayatım bitmiş.. çevremde bir arkadaşım yok, annem bunu bana silah gibi kullanıyor her defasında “kimse seni yanında bile istemiyor, hiç kimsenin yanına yakışmıyorsun” düşman bile yapmaz bunların bana yaptığını.
Çalışıp kendimi kurtarmak istedim, o da olmadı. Kül kedisi gibi yaşamak istemiyorum şu yaşıma kadar sevgilim bile olmadı hep kaçındım. Korktum aynısını yaşatmasından. N’apmalıyım arkadaşlar?
son günlerde de, ev işine taktılar sürekli olarak “ev işi yap gözümüze gir, ve annemin bitmek bilmeyen bedduaları suçsuz yere suçlu noktasına koymaları, en ufak bir şeyde Çok yaşa, neden yaşıyorsun demeleri, bir anne evladına hayatın b^k olmuş daha ne yaşıyorsun der mi? ve bunlar gibi tonlarca söz. 18 yaşında bir kızım 19 olacağım bir ay sonra, yaşımı bile sürekli eleştiriyorlar 19 yaşındasın niye yaşıyorsun, senin yaşındakiler evlendi, neye yararsın dayanamıyorum arkadaşlar. Dayanamıyorum! Her şeyimi eleştiriyorlar, sürekli ezip aşağılıyorlar bir aile evladına bunu niye yapar ya. Çocukluğumu elimden aldılar gençliğimi alıyorlar şimdi de elimden. Dışarı çıkamıyorum, ev işi gör evi temizle çay getir çay götür yemek yap bulaşık yıka kendimi kötü hissediyorum.. yaşıtlarım üniversite bitirdi, benim durumuma bak. Korkak oldum, iş bulma yerine gittim bir çare lise mevzunu istiyorlar çok koyuyor.. hayatım bitmiş.. çevremde bir arkadaşım yok, annem bunu bana silah gibi kullanıyor her defasında “kimse seni yanında bile istemiyor, hiç kimsenin yanına yakışmıyorsun” düşman bile yapmaz bunların bana yaptığını.
Çalışıp kendimi kurtarmak istedim, o da olmadı. Kül kedisi gibi yaşamak istemiyorum şu yaşıma kadar sevgilim bile olmadı hep kaçındım. Korktum aynısını yaşatmasından. N’apmalıyım arkadaşlar?
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
En İyi Cevaplar