Ailem ciddi anlamda kalbimi kırmaya başladı, hep yengemi tutuyorlar. Ne yapmalıyım?

Ailem abimin eşiyle aramızda baya ayrımcılık yapıyor. Sanki öz kızları oymuş gibi davranıyorlar. Arkadaşlarım bile fark etti hep söylüyorlar. Mesela: Babam bir şey yapmak isteyince hep yengemin fikrini alır ve ya bir yerden direk eve gelince direk yengen yemek yedi mi diye sorar beni hiç sormaz ve biliyorlar ki, yeme bozukluğum var. Nedense hep yengem öncelikleri. Yengemin bir yeri ağrısın hemen hastaneye giderler. İşte sık sık sorar nasıl oldun falan diye. Annemde öyle. Dışardan gelince direk yengemlerin odasına gider. Nasılsın yemek yedin mi diye sorar bana hiç sormaz. Geçen regl olmuştum ilaç istedim. 5-6 kere tekrarlasamda almadı. Unuttum diyip geçiştirdi. Bu gün biraz ağrıyordum anneme sordum ilaç var mı diye. Evet aldım dedi. Dedim kime aldın. Yengen istemişti ona. Ben 5-6 kere tekrarlasam da almamıştı ama. Ve ya bir konu hakkında yengemle tartışırsak. Tartışma bittikten sonra beni odamda baya azarlar ben haklı olsam bile.. Yengeme hep kendi kızlarıymış gibi yaklaşıyorlar bense hep aile resminin dışında kalırım. Mesela sofrada yengem olmazsa babam elli kere çağırır annemde gel yemek ye aç kalma diye. Ama ben sofraya kendim gelmesen hiç sofrada olmadığımı anlamazlar. Bu gün baya tartışma çıkardım sanıyorlar ki, sorun yeğenime bakmakta ama değil. Beni fark etsinler diye bir taraflarımı yirtiyorum ama umurlarinda değilim. Eskiden çok takmıyordum. Ama bu aralar ne kadar aptal olduğumun farkına vardım. Ne yapmalıyım bilmiyorum. Yengemi kıskanmak mi denir bilmiyorum. Eğer öyle bir şeyse acayip utanıyorum kendimden. Ama elimde değil. Evin tek kızıyım bide yengemden de Küçüğüm ama yine hep o tercihleri oluyor. Canım çok yanıyor. Ne yapmalıyım?