Acının Adı Olmaz

Aşk dön ölümden, bir sebepten, gel gir dünyama...

Dün gerçekten aşık bir kadının aşkını nasıl kaybettiğini gördüm. Hemde sonsuza dek. Gözünde minik tuz taneleriyle aşık olduğu adamı ölümün kollarına teslim edişini seyrettim, çaresiz. Ne olur gel sana ihtiyacım var diye diye bitap düşüşüne dayanamadı gözlerim. İçim acıdı, içim yandı.

-Söz vermiştin bana yanı başımda yaşlanmaya, söz vermiştik bu dünyaya ne olursa olsaydı... Hangi bahane avutur bilmem,hangi günahın bedeli bu...

Ben dün amcam dediğim insanı toprağa verirken; kendini bitap eden kızını avutmaya çalıştım koynumda. Ve hala sesi kulaklarımda...
'Babam konuşmadan duramazdı şimdi o karanlıkta ne yapıcak?! Hiç mi sevmedi de beni bıraktı gitti, hiç mi?'
18 yaşına girmesine ramak kala kahramanı tarafından yalnız bırakılan bir genç kızın haykırışlarına ağladım,ona yandım.

Bana bir masal anlat baba
İçinde tüm sevdiklerim
İçinde İstanbul olsun...

Ben dün; daha 20'li yaşlarında,delikanlılığın en deli çağlarında,babasınjn arkasından aldığı sorumluluğun farkında olup güçlü olmak dik durmak için ağlayamayan bir adam gördüm.

Onlarla yandı içim,onlarla bitap düştüm. Biliyorum çok klişe gelicek ama hayat çok kısa ve ne zaman ne olacağını asla bilemiyoruz. İşte tamda bu yüzden ne olur sevdiklerinizin kıymetini bilin.
Çünkü ölüm heran çalabilir kapımızı, topraktan geldik toprağ gidiyoruz...
Sağlıcakla.